C 144 5 



•, tionem traduceret CO^ nemo, qui delectan- 



,5 di gratia, digredi parumper a caufa; nemo, 



„ qui ad iracimdiam magnopere iudicem, ne- 



jj mo, qui ad fletum posfec adducere : nemo, 



J, qui animum eius, (quod unum est Oraroris 



^, maxime proprium) quocunque res postularet , 



j, impejicret. Atque(2)haud fcio, an plerique 



^, nostrorum oratorum ingenio plus vaJuerint, 



5, quam doctrina: itaque illi dicere melius, quam 



j> praecipere, nos contra fortasfe posfumus"i 



Sic igitur Tullius , quem (3) „ a prima ae- 

 ^, tate omnis ars et doctrina liberalis ^ et maxi* 

 ,, me philofophia delectavit", puerilibus (ludiis 

 relictis, praeceptoribus doetis et quidem Grae* 

 cis ufus, philofophiae operam navavic C4^> 

 quod lludium (5) ,, fibi nunquara intermisfum, 



^, a 

 (i) „ Orator enim , non ille vulgaris, fed hie ex* 

 ^, cellens , a propriis perfonis et temporibus Temper, 

 ,, fi potest , avocat controverfiara , flatius enim de ge- 

 „ nere , quam de parte discepiare licet) ut , quod in 

 ,, univerfo fit probacum, id in parte fit, probari ne- 

 j, cesfe'*. Orat, c. 14. conf, c. 36, 

 (2) Orat, c. 42. 



(33 affirmante ipfo ad Serv. Sulpicium epis- 

 tdla, ud Fam, IV. 3« 



(4) auctore P I u t a r c h o in Pit^ Cic, c. 2. 



(5) ipfum denuo audiamus de fe referemem in 

 Brut, c. pi. 



