C «49 > 



„ derandum, utcunque res postularet". Fin- 

 git igitur Cicero contra Catonem Stoicum dis- 

 putans, veteres illos Platonicos , fi reviviscant, 

 <:um Catone ita locucuros ("i): quaenara ratio 

 fuit, cur Scoicos nobis anteferres; ,, praefer- 

 5, tim cum in Rep. princeps esfe velles , ad 

 5, eamque tuendam cum fumma tua dignitate 

 J, raaxime a nobis ornari atque inllrui posfis? 

 55 Nobis enim ista quaefita, a nobis defcripta, 

 ^, notata, praecepta Tunc: omnium rerum pu» 

 5, blicarura rectiones, genera, flatus, mutatio- 

 „ nes, leges etiam, ec inftituta ac mores civita- 

 „ turn perfcripfimus. Eloquentiae vero , quae ec 

 5, principibus maximo ornaraento est, et qua te 

 5, audivimus valere plurimum, quantum tibi ex 

 5, monumentis nostris addidisfes?" (^2). 



Sed praeterea veterum Academicorum et Pe- 

 ripateticorum disciplina ad ipfum dicendi ufum 

 erat aptisfima, atque inde eloquentiaplurima mu- 

 tuabarur adiumenta. 



Cum enim ,> indicendo vitium vel maximum- 



5, fit, 



(0 1. c. IV. 22. 



(2) Conf. de Orat. I. 10. Quot autem et quantt 

 fapientia civilis debQ^t Platoni , quis est, qui igiio- 

 ret? conf, imprimis egregia DisC I. L. G. de 

 Geer, diatrib. in pe lit ices Platon,principia ^ Ultrai. 

 18 10. 



