C 158 > 



titur in controverfia de parte priori : de qua igf- 

 tur Ciceronis fenrentia conflicuenda est : ^i quae 

 vero partes auc quaestiones cum parte etiam 

 posteriori coniunctae, et in Libris de Oracore 

 traccatae, maiore aliqua illustratione indigeanc, 

 de lis ultimo loco dicamus. 



Confidcrandum itaque erit loco prirao, quas- 

 nam raciones ex historia et antiquitatis memoria 

 Crasfus hauriac, ex quibus fuam de Oratore 

 fententiam efficiac et tueatur. 

 ^ Duplex enim in hac re valet argumentationis 

 genus : unum , ductum ex ipfa Eloquentiae na- 

 tura, ec communi arciura atque doctrinarum 

 ncxu, unde divelli fere non posfunt: alterum 

 derlvatum, ut ita dicam , ab experientia , five ab 

 .jp forum Oratorum historia, origine, forma, 

 anciqufori et recentiori, progresfibus; ex qui- 

 bus quali quantoque apparata inftructi fuerinc 

 Oratores, et csfe potuerint, conllet. 



Eloquentiae (i) „ vis — fcientiam complexa 

 „ rerum, fenfa mentis et confilia lie verbis ex- 

 ,, plicat, ut eos, qui audiant, quocunque in- 

 „ cubueric, posfit impellere : quae, quo maior 

 5, est vis, hoc est magis probitate iungenda* 

 „ fumraaqueprudentia: hanc(2J), inquam, co* 



« gi- 



(i) verba funt Crasfi de Orat. IIL 14, 

 (2) de Or at. I. c. c. 15. 



