( lO J 



vara, plennm vim babebat flipiilatio, quae, ubi 

 aliqnid e itouffitis ilJis deerat, in fo'o agenti 

 rinme procicrat. AntiquisfiTiis Romanorum 

 conrraccibiis nniruum quoqiie acccnfendum vi- 

 detur: eius forma lege requifira erat ritiis tra- 

 ditJonis (i), quae (imul ac inrercesfisfet , pie- 

 ram vim habebat obligatio inde oriunda. 



Diverfa plant erac ratio in aJiis negotiis, quo* 

 Tum obJigariones verbis folemnibus non erant 

 adOrictae, maxime iliac, in quibus ambo con* 

 trahentes vicisflm obligabantur, nee flatim prae- 

 flari dcbebat , de quo erac conventuni. Hi 

 €nim conrractus, rei lemper nee tradicione nee 

 etiam promisfione folemni ab una parte inter- 

 pofita, potuerunc iniri. Necesiiras itaque efFe- 

 cic, ut quacdam convenciones, quae ufus erant 

 frequentis, ex conlenfu folo caufam eivilem , 

 obiigandi babcrcnc et per id actionem produce- 

 rent, fi quidem panes in his conventionis ob- 

 fervasfent formam, quam Jcges ineundis eius- 

 modi negotiis praefcripfisfent. Rem omncm 

 aperte docet lusrinianus (2). „ Ideo ," 

 inquir, ,, istis modis obligatio dicitur confenfu 

 „ concrahi , quia neque fcriptura neque prae- 



,, lentia 



(O L*2. §3. fF. de Reb. cred L. 102. ff. de Oblig, 

 ct Act. 



(2) § 1. fcqq. Infl;, de Oblig. ex conf. 



