( 13 ) 



rat expresfum. Cum nempe verba folemnia re^* 

 quirerentur ad conftituendam obligaciotiem » 

 Tolummodo ad illud accendi pocerac, quod per 

 ea fuerac promisfum. Per verba ilia, non itipu- 

 lator fed folus promisfor fe obftringebac; neque 

 e facto aliquo fubfecuco obligari pocerac ftipula- 

 tor. Unde enira oriretur huiusmodi praeftacio? 

 Confticuca promictentis obligadone, nulli feque- 

 banturaccus, e quibus teneri posfec ftipulator: 

 fecundum rei naturam plenum atque abfolucum 

 erac negotium per debicoris folemnem promis- 

 lionem. Scipulationis icaque obligatio unilace- 

 ralis erat; nulla prorfus creditori obligatio in* 

 <iumbebac. Haec cum ita finc^ de eo minime 

 quaeri poterat, quid ex bona fide a flipulacore 

 praeihndum forec. Porro non ex bona fide mu» 

 tanda erat proraittencis obligatio, propter mucui 

 debiti condicionem , cui illam aequalera et con- 

 gruam esfe oporcebat; etenim prorfus deficie- 

 bat mutua obligatio: tandem non augebatur 

 promittentis debitum per praeflationes > ex acti« 

 bus fubfecutis oriundas. Hisce omnibus iam 

 confentaneum videbatur, ut in flipulacione, ad 

 id folum quod dictum fuerat, refpiceretur. 



Mutui haec erat forma, ut per ritum tradi» 

 tionis circumfcriberetur obligatio ; unde iCtus 

 fcribic, „ re obligationem concrahi noa posfe 



<•, nifi 



