( ?s ) 



Si!ipisci posfet (i)t Nimirum plane. abfolveq* 

 dus auc fecundum pedtionem actpris condem* 

 nandus erat risus; id qnoque ex illo fonre ori- 

 tur^ quod foriDulae verbis admpduiTi adllrictus 

 esfet iudex pedaneus. 



Ex his, exempli cantum caufa adductis, 



jam latis conllac de iniquirate, quae primis, 



teuipcribus in ilricti iuris negotiis obvia fuit; 



cum contra in negotiis bonae fidei, obligation 



nes vi forn7ulae ad aequicans nai:uralis normam 



flec- 



CO Exemplo id illustrat Cicero, pro RofcCotn, 

 C. 4: „ pecunia*', inquit , „ tibi debebatiir cerra , 

 „ quae nunc petitur per iudicem , in qna legitiinn^ 

 ,, partis fponfio facta est. Ii!c fi tii amplius II. S. 

 ,, nummo petisti , quam tibi debitum est, caufain 

 „ perdidisti : propterea quod aliud est iudicium , ali- 

 „ lid arbitrium. Iudicium est pecuniae certae ; ar- 

 „ bitrium incertae. Ad iudicium hoc modo veniraus , 

 „ ut' toiam litem auc obtineamus , aut amittamus : ad 

 9, arbitrium hoc modo adimus, ut neque nihil , ne- 

 5, que tantura, quantum postulavimus confequamur, 

 „ Eius rei ipfa verba formulae testimonfo funt. Quid 

 ,, est in iudicio? Directum, asperum , fimplex. Si 

 „ paret H. S. idod dari oportere , hie nifi planum 

 „ facit If. S. 1003 ad libellara fibi deberi , caufam 

 „ perdit. Quid est in arbitiio? Mice, moderatum , 

 „ quantum aequins melius, id davi". Conf. § 33, 

 Inft. de action, et Noodt, ad Tit. IF. de Reb. 

 Cred. in fin. 



