i6 IIerm. Ioh. Rovaards 



ct fictiones cuncta ilia, quae interpretandi ra* 

 tionem fuperarent; quodqiie hiftoriae ope, pluri- 

 mis refecatis , cum Zoroastris et Platonis placicis 

 ita compofuerunt lefu doccrinam , ut nullam huius 

 dicerent prae illis praeflantiam , nifi quae maiorl 

 popularitate cernatur. Fonces aperuerunt doc- 

 trinae lefu hlftoricos ^ at impuros illos et tur; 

 bulentos, et ex impuris hisce fontibus errores 

 manarunt et vitia. Nullam fere habebant dog- 

 matum Christianorum praellantiam, cum e fon- 

 tibus, mere humanis earn derivarent. Nonne 

 ipfa hlflorica pertractatio Deistas peperit in An- 

 glia fubtiliores , audaciores in Germania ? Nonne 

 haecce divinae Religionis auctoritati obesfe vi- 

 debatur? — Sed quid plura! — tune hancce 

 llieologiam impenfe kudandam cenfes? 



Multum fane abest, A. A. ut nullam hac in 

 re cautionem adhibendam cenfcamus, aut damna 

 negcmus et errorcs, quos nostra aetate in Ger- 

 mania attulit methodi hiftoricae abufus. At ho- 

 minum vitia non ad artium vituperium funt re- 

 ferenda. Neque illam , quam hi adhibebant , Theo- 

 logiam dicimus. Haec enim Sacri Codicis ra- 

 tionem habet; quern neglexerunc illi. Neque 



ctiam 



