68 GUILIELMI MUURLINC 



Numinis aut metum aut reverentiam quanc'artl 

 natura infita fit hominum animis proclivitas 

 quaedam , quae facile eos ad Numen iliud et 

 agnoscendum adducic et colendum, non mirum > 

 cultum ilium , nulla fere adhibica ratione,- 

 ad propriam hujus aetatis inflitutum esfe phan- 

 tafiae indolem. Cum vero phantafia quascunque 

 res fibi congruas atque in deliciis habitas, mi- 

 rifica fua vi, centies augere atque amplifi- 

 care foleat , eundem etiam hunc fummi Numinis 

 cultum , quippe per fe facrum , ad tantam eam- 

 que fuperflitiofam fanctitatem adigere folet , 

 quantam rationis ope nunquam attigisfet. Inde 

 vis ilia et aiictoritas magna , quam in gentes pa- 

 rum excultas exercuit religio , adeo ut , fuperlti- 

 tione ductae et coeca quadam opinione , ad earn 

 omnia referrent. Turn enim aedificantur templa, 

 non tam precantiumaedes ,quamiprorum Deorum 

 habitacu-la, Circumhabicare incipiunt homines , ut 

 propius adfint locis illis facris, et tutius vivanc 

 fub tutela veluti Deorum. Sacerdotes , non tan- 

 tum quippe populo cultiores, fummo honore 

 profequuntur ; fed fanctisfimos eos habent viros , 

 et, tanquam Deorum interpretes , humanam natu- 

 ram fere fuperantes , maximopere colendos. His 

 igitur de caufis accidit, ut, cum religionis ope 

 primum conjuncti fint homines, diu etiam con- 

 junctionis illud vinculum facrum fuisfe , ubivis 



fe. 



