CbWWENtAtiO THEOLOGtCAi id^ 



Varius hie ec multipiex ufus Theologis mul» 

 fconim atque diverforum de facramento iudicio- 

 turn anfam dedit, inprimis cum dubitaretur de 

 CO , utrum vocabulum a Ronianorufn militum 

 iureiurando, an vero a GraecO verbo ixv^yiftov^ 

 esfet ducendiim. Fuerunt enim, qui facramcnti 

 vocabulum depromtum existimarenc ex hoc lo» 

 quendi ufu, atque ica, coi^flrictiorem fignifica- 

 tionem ei tribuentes, ritus facros facr amenta 

 vocari affirmarent, quia hisce Christum profice* 

 luur Confervatorem et fub eius llgnis nos mi- 

 litare testamur, quemadmodum milites Roma- 

 ni, facramento hoc militari intercedente , fidenl 

 fuam imperatori obftringcbanc. (3) Alii vero, 

 iique plurimi, facramcnti vocem e verfione vul- 

 gata TOW f^^qtjpiou (Eph, V: 32. i Tim. Ill: i6» 

 Jlpoc, XVll: 7.) in Latinitatem ecclefiasticani 

 transhtum pcrhibentes ^ ampliorem huic voci 

 tribuerunt fignificationcm. 



Hanc igitur ab caiifam, alitelr fieri noil p6- 

 tuit, quin de vera facramtnci notione varia et 



di^ 



^lura de vocabuli facramettti origin^ ludtcia leger* cu- 

 pic, ad€at Mart. Vicringain, iibr. laud* Part. VI. 

 c. XXi 



(3) Conf. Z. Urfini, Explic, Catcch. Part. II. p.6.- 

 C^\y, Inft. Lfbf.lV. c. XIV. §.13. ec Vo«fii, Oisp. 

 ^foipofjtoq t de facram, nat, ac inprimis vi et efci 



