C O M M R N T A T 1 O. 12$ 



cram , Poncifices non cesfabant Rcgcs ct Impe- 

 ratorcs rogare, adhortari et omni ijiodo in- 

 citarc ad opnmum illud exeinplum fcqiiendumi 

 Quae expeditioncs, quamquam iis nocerent fac- 

 pius , qiiippe quibiis magis profiiisfec domi mane- 

 re ,, fuique imperii tenere modcramcn , quam 

 bellft prQcul a pacria gerentcs, rcgnum adeo 

 intemis tradcrc discordiis; egregie camen ipfis 

 coiivcDicbant Pontificibus , eommqiic optime in- 

 fervicbant confiliis; quae, ut exfequerentur , ita 

 agere poterant , cum niterentur wmporis ratione. 

 Quo factum, ut illi inprimis expedkionum esfent 

 auctores. (i) Cujus rci cum maximc nobis ra- 

 tio habcnda fit, aliquid ctiam do ea postea di* 

 cendum. Nunc autcm ilia atcendamus, quae 

 huic expeditioni pracccsfcrant* 



Praeerat hoc tempore Anglis Henri cus II. 

 Rex omnino bonus. Cum vcro Angli Archiepis- 

 copum (Thorn am Beckecum) trucidasient , 

 hujus gravisfimi fceleris ut ipfi poenas effugcrent , 

 facro opus videbatur in Paiaeflinam itinerc. 

 Non hos cnim , verum ipfum Regem fpectabot 

 Pontifex. Eum igitur jusfit permagnam, pro 

 fcelere in fanctum commisfo virum , folvere pe- 

 cuniae vim, qua fustentarcntur Christiani in 

 Oriente: cum praeterea promittcre ckberer, fe 



ip- 



(0 Vid. Heeren, 1. !. p. iq(T. 



