15® GUILIELMI MUURLIN® 



pus , noil est quod R o b e r t fo n o plane as- 

 fentiamur, hujus rei diuturnicatem ex variis 

 Cmciatorum privilegiis , fummaque iis conces- 

 fa libertate, repetenti, (i) Mirum profec- 

 to , quantum Cmciatorum numerus augere- 

 tur, turn maxime, quum Poncificum nuntii, 

 vel Reges etiam , ejusmodi iis priviiegia da* 

 rent. PJura autem hujus rei exempla attulimus, 

 ubi fupra de praecipuis locuci fumus expeditioni- 

 bus facris. Veruntamen , fi ilia teneamus , quae 

 de propria bellorum facrorum 'diuturnicatis cau- 

 fa disferuimus, ram multum his privilegiis non 

 poterimus tribuere. Scilicet hoc elFecerunt fae^ 

 plus, cum fanaticus iile ardor relanguescere coe- 

 pisfet, uthunc, aut denuo fuscitarent, aut mul- 

 tum in Christianis augerent. Atque hanc ob cau- 

 fam fenfim et numero aucta funt, et majoris 

 pretii esfe coeperunt. (2) Qua de re pauca 

 addere libet. 



Permultum , ut ex fupra dictis patet , nee una 

 de caufa, intererat Pontificum Romanorum, ut 

 Uella facra quam acerrirae agerentur. Quantum 

 igitur poterant , tantum hunc in finem , variis 

 pro tempore aptisque inftrumentis , efficiebant 

 ftudiofisiime, Inde priviiegia ilia, quae et Cruce- 



(i) 1. I. Toffl. II. p. 69. 



(a) Vid. He ere n, 1. I. p. 124, iiota. 



