COMMENTATIO ThEOLOGICA. 85r> 



qiiamvis maximam partem fimilis, non tamen 

 omnino par esc dicendus. 



4. Res, quae non omnino pares fimt, in al- 

 cerum rituni ex alrcro transferre minime licet, 



5. Comparationis ufui , in iudicio de aliqqa 

 Baptismi vel Coenae papte, non Temper eadem 

 vis ec evidentia est tribuenda , quia non omnes 

 partes, eodem arcto cum caeteris fimilibus par- 

 tibiis vinculo, coniunctae I'unc. 



6. Si, in comparandis duobus ritibus, in al- 

 tcro aliquid non invenimus, minime, propter 

 caeterarum partium fimilitudinem , (latuere licet, 

 hoc in alccro quoque deesfe; quia non haec 

 est vis iimilitudinis, in plurimis rituum partibus 

 obviae, ut nihil omnino amplius in altero ritn 

 posfit incsie. 



7. Omnes utriusque ritus partes, quae, nulla 

 akerius ritus ratione hubita, probatae funt, accu- 

 rate inter fe comparcntur, ica ut apparcat, quae- 

 nam in utroque ritu partes, fumma cum eviden- 

 tia, prabari posfint, quacnam in altero ritu ma- 

 iori, quaenam in altero minori luce et eviden- 

 tia, gaudeant ; quacnam pari probabilitate va- 

 leant ; quantus (it fimilium partium numerus ; 

 nuni fmt partes primariae, ec quinam fit earum- 

 deni confenfus, quodnam vinculum. 



8. Partes unius ritus, quae copiofius ac fufius 

 a Christo aut Apostolis traditae funt, inferviant 



al- 



