a4 J. NIEUWENHUIS 



Etsi raagno luctu ipse aflici'or, acerbo interllu Virorum , qui Academiae noslrae 

 Patriaeque summo fuerunt ornamento , huic officio pie parerem , nisi coguitiim raiiii 

 esset, el, memorabilia quaedam de voorstio nostro ab honestissima Vidua pe- 

 tente, mecum communicatum HCNCEiiii V. CI. consilium, qui spem fecit fore, 

 ut hoc anno scriptum in lucem edat, qua memoria meritorura voorstii V. Cl. 

 colatur; atque utinam tarn voorstii, quam suringarii, Duum-VIrorum , quo- 

 rum suus cuique semper honos ncmenque suum laudesque manebunt! 



Ambo enim hi Viri, ingenio et eruditione praestantes, institutione egregil, doc- 

 Irinae documenlis non raodo hujus Academiae etBatavorum gloriam tuiti suntprae- 

 clare , sed ita insuper vixerunt , ut illorum probaretur fides , integritas , amor erga 

 digcipulos, amicitiae constantia erga amicos, benerolentia erga omnes. 



Cum Voorstio moriente actum esse praeclare , quis neget , quum senis Tcne- 

 rabilis animus e miserrima corporis condilione, tamquam etodia seniique vinculis, 

 ad superos evolaverit? 



De SURINGARII moribus facillimis , mentis acumine, persplcuilate , animi leni- 

 tate , modestia , pietate , deque ejus doclrina et institutione quid dicam ? — Quod 

 rEERLKAMPius nostcr, V, Cl. de amico immortali yerissime dixit, ipsum fuisse 

 iinum e paucis , qui plus semper esse quam videri vellet ; hoc utinam de nobis 

 omnibus aliquando dicatur! 



Si talis Viri desiderio me moverl negem , mentiar profecto ; sed erigimur cogita- 

 tione , ipsi , jam dudum aegritudine et debilitate afflicto , decessu nihil mali acci- 

 disse , et , dum viveret , permulta divinae Providentiae beneficia ilium adeptum 

 esse, qui pro rarae felicitalis exempio commemorari potest, ut alter macedonius 

 METEtiiUs: ex magno enim filiorum numero omnes adultae aetatis vidit , praeter 

 maximum natu, juvenem exiraium , cujus llorem fructusque insigni honorea][er4 rice 

 ornatos yidit paler felicissimus, sed cujus eliam mortem praematurani cum patreluguit 

 tola Academia; — praeter hunc igitur filium carissiinum, omnes reiiquit superstites, 



qua- 



