90 CORNELII HENRICI. EAIDUINI BOOT, 



el transFugis , dcnuo reversis , ex rescriptn Barlriani (34) venia ex jiisla cau^a concedi 



T. c. ob lalroncs poslea ab illis deprcbnnsos; numquam latnen bacc venia co usque 



polest extendi, ut gaudeant jure posllimiuii. Nam minus rede docliss. de Retes (35) 



ci laudato Hadriani rescripto coUigere sluduit , ex indulgentia principis nonnumquam 



Irausfugis veniam dari in taritum , ut ipsis compelat jus poslliminii. Rcclius , me judi- 



ce , Cujacius veniam boc loco de sola poenae remis stone accipiendam esse contendit. 



Multos quoque in crrorem induxisse videtur Cclsi effalum (36): « iransfugas jur^ 



« belli recipimus'" : quod caveamus ne ita inlerpretemur, quasi postbminio rccipiaTniis 



eos, qui olim nos deseruerint , quum boc sibi velit , posse nos retinere eos , qui bostiiim 



partes reliquerunt et ad nos venerunt, absque ulla juris belli violatione. Exlerarum aulem 



gentium trausfugae quanta plerumque Ignominia, quantisque poenis affiicercnlur a Ro- 



manis, quippe prodendi animum in suis eliam bostibus maxime vituperantibus , vel id 



nobis argumento sit , quod Scipio Africanus minor , eversa atque excisa Cartlinginc , 



Romam reversus, in spectaculis Iransfugas Punicos feris bestiis objici jusserit (37). 



Quod vero ad desertores attinet , horum oppvimendorum facultas cuivis pormissa erat ; 



« cimcti enim," (banc bujus juris rationera invenimlis in 1. 2. Cod. guando lic.eat uni- 



cuique , etc. ) « adversus latroneS publicos dcscrloresque militiae , jus sibi sciant , pro 



« quiete communi exercendae publicae ultionis indullum." — Quin adeo verum est, 



transfugam non gaudere jure poslliminii , ut eliam paterfamilias numquam suam polesta- 



tem in filium transfugam reversum recipiat; nam quemadmodum palria, sic pater eum 



amisit , quoniam disciplina militaris ailtiquior fuit parentibus Romanis , quam caritas li- 



berorum (38). Atque bine intelligitur , cur Romani Manlium Torquatum laudibus suis 



in coelum evexerint, satius esse judicautes, patrem forli filio, quam patriam militari 



disciplina privari. 



Unum restat animadverlendum (nam de servis Iransfugis seq. sect, dicendi locus erit), 



transfugis eliam adnumerari 1° eos, qui capti ab bostibus, quum poluissenl redire, non 



redierunt, neque adeo animum ad suos revertendi babent (39). Poterant autem redire 



e. g. si inter pacis conditiones conventum esset de caplivis reddendis. 2^ Eos, qui fide 



suscepta transfugerunt ad illos, cum quibus nulla amicitia est, el 3^ eos, qui per indu- 



ciarum lempus nos deseruerunl (40). 



$. 6. 



(3^) L. 5. §.8. de re mililart, 



(35) In thes. Meermanni Tom. VI. pag. 987. 



(36) L. 5t. pr. D. de acq. rer, donumo, 

 (3j) Fed. Max. II. 7. i3. 



(38) Ila in 1. 19. J. 7. D. h. tit. Cf. Val. Max', in c'ap, de ditcipUna militari. 



(39) L. 5. §. 5. de re militari, et L 90. pr. D. h^ t. ( 



(40) L. 19. §.8. B, h. tit. 



