O R A T I O. ■' ^y 



ipsis medullis formidinem infixam sentire. Et vero enim , si sperare , si vel con- 

 fidere liceat , singnlarem iilum animi ardorem a me non plane abfuturum esse , Sit- 

 pote quern , ut in aetateni meam cadit et ab ingenio meo non alienus est , ita in- 

 Vilus etiam ex Hamakeri scholis mecum portassem et ex Hamakeri usu et 

 familiar! consuetudine majorem in dies non contrahere non potuissem: quanto ta- 

 men diflicilius erit , alteram illam virtutem , aeque necessariam sed multo a me lon- 

 ginquiorem, perfectam dico prudentiam , coraparare , quae et senum magis esse solet 

 quam juvenura propria , et ad quam natura quoque mea fortasse hand ita prona ac 

 proclivis est , quam certe ex aliorum luculentissimis exemplis nondum ita ut opta- 

 rem addidicisse ipse mihi videor! Haec cogitatio est, quae inprimis me opprimit 

 atque perturbat , haec tolam occupavit mentem meam , haec eadem effecit , ut cum 

 al"gumentum hujus orationis circuraspicere coepissem , ultro se mihi tale offerret , 

 quod et cum ilia animi affectione congrueret, et ad persuasionem meam magis 

 etiam stabiliendam insigniter esset appositum. Dicam , A. A. , de Literarum Semi- 

 ticarum discipUnd , totd et prudenter aeque ac cum animi ardore colendd; Yos au- 

 tem rogo et obsecro , ut faciles mihi aures animosque praebeatis , utque sic 

 judicetis, me, cum facultas non esset ad Vestram aut utilitatem aut delecta> 

 tionem accommodate dicendi , non male hoc quod unum superesset studuisse , 

 ut ad meam certe utilitatem, quae fazit Deus ut olim publica sit, dicenda re* 

 Tocarem. 



Quod igitur ab illo, qui in Semiticis Literis elaboret, requiri existimo , hoc 

 est , ut omnino nuUam hujus disciplinae partem prorsus intactam relinquat , uni* 

 ▼ersam yero illam non minus prudenter quam impigre colat. 



Atque hie in ipso orationis introitu exponam, cur Semiticanim Literarum no« 

 mine , non Orientalium , uti visum sit. El vero enim maximum interest inter duo 

 haec nomina discrimen , nee magis licet ea inter se , quam speciei et generis vo^ 

 cabula, permutare: uude qui hoc pro illo temere substitueret , non minus inepte lo- 



que- 



