6 H. E. W E IJ E R S 



procul tamen abest , A. A. , ut non contrariis etiam molibus nunc raea mens agitetur 

 et gravissim£l perturbatione laboret : deprimit laetitiam illam et tantum non suffo- 

 cat verecundia , metus et formido me tenent , angit me mearum virium quam sint 

 infirmae conscienlia. Et judicate, an non liceat mihi isti indidgere formidini: jam 

 meum quoque est profiteri luerique disciplinam , cujus prima htc et solidissima fun- 

 damenta immortalis ille Scaliger jecit: cujus tanti viri opus se incertum esse an satis 

 splendide persecuturus sit quis nou religioni habeat? Escendi in hunc locum ut 

 munus auspicarer, quod olim duo ilia lumina, Erpenius et Golius, quod re- 

 cenliore memoriA praeclarissimi jhomines , Schultensii, Sclieidius et Rayius, 

 gesserunt, quod ipso hoc tempore Palraius et Hamakerus, at quanti viri quanta 

 cum gloriA , gerunt ! Ex hoc suggeslu mihi verba facienda sunt , ex quo facundis- 

 simos oratores et Vos non semel audiislis et ego audii et admiratus sum dicentes: 

 pro spectatissima hac concione , pro viris in omni et eruditionis et elegantiae 

 genere principibus , pro summis denique Grammaticis , qui ut in Graecorum Ro" 

 manorumque Literis habitant , ita still Latini peritissimi sunt judices , mihi , 

 mihi inquam juveni , nee satis docto , neque eleganti , nee facundo , nee Latine lo- 

 quenli, dicendum est! — Quae quanquam ipsa sunt maxima, majori tamen etiam 

 ad metum mihi faciendum memento est hodierna disciplinae quam jam publice exer* 

 cilurus sum ratio , quae quidem talis mihi esse videtur , ut nesciam , uter magis re-t 

 quiratur ad illud Literarum genus ita ut oporleat colendum , animusne calens et ar- 

 dens et paene fervens, an animus insigniter prudens , singulariter cautus , quan- 

 tum maxime possit consideratus ? Intelligitis , alterum requiri , ut ne uUo quis im-? 

 pedimento (qualia et magna sunt et numero plurima) retardetur sed identidem 

 gradum promoveat ; alterum , ut cum tot ac tanla sint errandi pericula , ne erret» 

 VIdelis autem , quam diversa inter se et prorsus conlraria sint Iiaec duo oflicia , nee 

 mirabimini, credo, me, cum persuasum habeam, et neutrum jam a me abesse pos- 

 se , neque alterum posse altero plenius alque perfeclius in me adesse , nisi cum 

 maximo et meo et i^^sius disciplinae detrimento , toluio, €t>&6 Dl&Ln pcrcul^um et in 



