ti^%mmi%mmti 



Anno magistratusacademiciexacto, quum mihi Bectoris munus deposituro orationis 

 habendae necessitatem lex imponeret et consuetudo majorum , grayius nihU quidquam 

 mihi esse putavi , Vobis autem , Audltores ! jucundius nihil, quam si argumentum circum 

 spicerem , quod sua sese gravitate , perspicuitate et brevitate audientibus commenda- 

 ret. Dies enim Academiae nostrae natalis in id tempus anni incidit, quod ad fo- 

 cum , inter studia , inter amicorum confabulationes et sermones literatos traducimus 

 potius, quam hos intra parietes, in Auditorio, Majorum quidem eorumque cele- 

 berriuiorum Virorum meraoria conspicuo, sed hac anni tempestate, ad longara gra- 

 tanique per aliquot horas comiuoralionera miuime alliciente. 



Ad me vero quod attinet, non magnopere conturbor exspectatione vestra, quae 

 quippe de mea dicendi facultate non magna profecto esse potest ; hominis enim , 

 qui, etsi communium literarum ac disciplinarum non plane expers, in una taraen 

 pbilosophia , in veri perquirendi et cogitandi ratione, eaque abstracta maxime, 

 et universali tabernaculura vitae coUocaverim. 



Dicendi autem facultalem si aliquam mihi vel natura vel exercitatio tribuisset , 

 hanc profecto studiorum meorum et laborum ratio obtudisset prorsus, Oratori 



A 3 enim' 



