8 GUILIELMIMOLL 



rel ejusmodi nlium, qui in festo Paschnli cani soleret. Fuerunt eliam, qui vcrisimile 

 judicarent , hancce cantilenara talem fuisse , qtiales Annae, Deliorae, aliorumcuie 

 sacrorum hominum in scriptura invenimus , i.e., pro re nata et ex tempore canta- 

 tam (1). Certe primis Ecclesiae temporibus ejusmodi cantus non fuisse raros constat, 

 quum ab uno tantum homine caneretur; scd tamen difTicilo creditu videtur , Jesum 

 cum discipulis simul ex tempore factum hymnum cecinisse , praesertira quum ipsius 

 scripturae verba nullo modo huic judicio ansam praebeant. Sed banc quaestionem li- 

 bens doctioribus solvendam relinquo. 



Nee minus e discipulorum Jesu exempio discimus, sacrum cantum ad cultum Dei 

 pertinere. Paulus et Silas, quum Philippis in carcere vincti essent , media nocte 

 orabant, et bymnos canebant (2). Paulus quidem non raro, in Epistolis, Christianos 

 adhortatur, ut divinas laudes cantu celebrent; exempli gratia: » Quolies convenitis ^ 

 t quisque vestrum canticum habet , doctrinam etc. , o?nma ad aedificationem fi~ 

 > ant (3);" alio loco: » Ne estate desipientes , sed infelltgentes , q%tae sit voluiita.i 

 » Dei, etc. loquentes inter vos mutuo P salmis et Hymnis et Cantionibus spiriluali- 

 » bus (4)," et in Epislolaad Golossenses: » Sermo Christi inhabitet in vobis copiose, 

 » cum omni sapientia, docendo et admonendo vos mutuo P salmis et Hijmnis et Cctft-^ 

 » tionibus spirit uqlibus , cum gratia canendo in vestro corde domino (5)." 



§• 2^ 



Be primorum Christianorum Cantus Sacri cura ejusque fautoribut, 



Non mirum igitur est , Christianos jam a prima Ecclesiae aetate cantus sacri curam 

 gessisse , g^uod etiam e multis testimoniis , tum gentilium , cum imprimis Christianorumi 

 Scriptorum , apparel. 



Maxime vero in Ecclesia Orientali huic sacri cultus parti operam dabant , ubi jam 

 seculis primis ( 6 ) , in coetibus fidelium , cultiores canlores erant , qui ordiuem quendam 



ef- 



{ i) C£ Grotius ad Matt. XXVI: 3o. (i) Act. Apost, XYI : »5. 



(3) I Cor. XIV: a6. (4) Eph. V: 17— 19. 



(5) Gip. Ill: 16. Cf. ad h. 1. Ambrosius, ceterum de hujus §. argumento leganlur Augus- 

 tinus, EpUt. 119. cap. 18. Joan. Bona, Rerum Ziiturgicarun Lib. I. cap. XXV. N. XIX. et divi- 

 nae Psabnodiae cap. XVII. 5- U- N.III. et Augusti, Denkwiirdigkeiten aus der ChristUchen ArcfiaO' 

 logic , etc. T. rV. pag. i35. 



(6) Binghamus cantorum institutlonem ad initium Sec, IV« refert, quia concilium Laodlcenum 

 priniain eoriiin mentionem injiclt, nisi quis forte Canonct Apost, yetustiores esse existimet. Cff. Ori~ 

 gines sii>e Antiquitates Sccl. Tom. II. pag. 39, 



