6 



CORNELII HENRIGI BALDUINI BOOT, 



movent cjuorumdam argumcnta , inter alia exempla ad contrariam opinionem stabilien- 

 dam, illud eliam alleganlium ex I. 26. D. de Capt. « Nee enim satis est, corpore do- 

 « vium quem rediisse, si mente alienus est;" nam sic sexcenties domus pro regiotie su- 

 mitur. Hinc etiam Paulus (2) tanquam exceplionem nolat, speciale esse in servis, 

 quod turn demum censaitur postliminio rediisse , simulac domum redierint et redacti sint 

 in dominicam potestatem. Sed de hac Pauli animadversione , opportunus erit dicendi 

 locus , ubi agetur de servis. 



Quid autem sibi voluerit Heineccius (3), omnino me ignorare profiteor, qui, ad- 

 serens postliminium dictum esse, non ideo quod captivus ex hostico ad limina vel fine* 

 imperii revertisset, sed a limine aedium parte, hujus opinionis rationem repetit ex Plu- 

 t arc ho, Quaestt. Rom. 3, quod reversi ex captivitate, non per limen admittebaulur in 

 aedes, si jam diem eos obiisse nunciatum fuisset, (quia id mali ominis pulabatur), sed 

 post lunen per tegulas et impluvium intro se ipsos dimiltebant. Verum enimvero ille 

 Plutarchi locus, non agens de postliminio, nil etiam de eo probare videtur; id enim, 

 ct nihil aliud , inde coHigi debet , captivos illos, qui falso rumore jam morlui habiti 

 fuerant , si jam postliminio intra fines rediissent, tunc non per limen aedes intrare, ve- 

 rum in eas , mali ominis vitandi causa , per tectum se demisisse. Hie fuerat adeo mos 

 in causa peculiari, quando falsus mortis nuncius reduces contaminaverat ; sed tales re- 

 vera postliminio reversi censebantur, simulac ad patriae fines pervenerant. 



%, 2. Alque haec de vocabuli etymologia sufficiant. Transeamus ad quaestionem, 

 utrum ad Jus Gentium, an ad Jus Civile referendum sit postliminium; cujus quaestio- 

 His baud difiicilis mihi videtur solutio , quamvis in utramque partem jam plura a viris 

 doctis dicta et agitata sint. Plerique conveniunt in eo, esse Juris Gentium; qiioniam 

 naturali rationi congruum est, eum , qui captus est, suum jus amittere et, quia captus 

 lit servus hostium , ejus bona cedere primum occupanti , atque eum , in regionem suam 

 redux quum est, recuperare, quae per captivitatem amiserat. Uti enim in I. 3. D. de 

 uoq, rer. dom. fera bestia, aut avis, simulac custodiam nostrara evaseril, naturalem 

 suam Hbertatem recepisse dicitur, ita etiam, ut ait 1. 7. princ. ibidem, liberi homines, 

 in servitutcm (captivitate nempe) deducti, si evaserint hostium potestatem, pristinam 

 libertatem recipiunt. Unde conspicuum est, Jure Gentium esse qtiidem postliminium, 

 cujus tamen baud ita pinguis erat natura, quippe in sola liberlatis recuperatione consi- 

 slens. Caeterum jurium suspensio usque ad captivi reditum , qiiibusdam in casibus capti- 

 Tomm exclusio ab hocce beneficio , ipsum postliminii nomen , aliaque , suo quaeque loco 

 indicanda , addita sunt ex Jure Civili. Subtiliora fortasse , quam veriora suat , quae 



A. 



( a) Vid. /. ulf, Vig. de Capf, ct postlinu (3) In Anting. Rom. I. tit. 16. § 4. 



