26 G t I L r E t a I M O L L 



praesertiin in Mediolanensi , ubi Clerici ofHcium Ambrosianum , primum in ihac civitate 

 institutum , quam maximi aestimabant , ob eamque rem pro Gregoriano minus dimiltere 

 volebant , quamquam C a r o I u s eos , suasu A d r i a n i , minis et suppliciis per omnes re- 

 giones vexabat , libros ad Ambrosianum oflicium pertinentes comburens , ut ita in omni-. 

 bus Ecclesiis unice cantus Gregorianus audiretur. Guilielmus Durandus, Mima- 

 tensis Episcopus, satis singularem narrationem tradidit, quomodo in Ecclesia Mediola- 

 nensi tamen Ambrosianum officium servatum sit. Concilium nimirum hac de re eonvo- 

 catum esse narrat , a S. Eugenio, omniumque Patrura in eo sententiam fuisse , missalia 

 Ambrosianiun et Gregorianum super altari sancti Petri Apostoli ponenda esse, plurium 

 Episcoporum sigillis munita , et fores Ecclesiae claudendas ; ipsis autem per totam noc- 

 tem oralioni insistendum , ut Dominus per aliqudd signum indicaret , utrum ab Ecclesia 

 servari mallet : sic factum esse. Mane igilur cum Ecclesiam intrarent , utrumque mis- 

 sale super altari apertum eos invenisse , vel ut alii affirmant , missale Gregorianum pe- 

 nitus dissolutum , et hue illuc dispersum ; Ambrosianum vero solummodo apertum super 

 altari , in eodem loco ubi positum fuerat. Quo signo edocli esse dicuntur , divinitus 

 Gregorianum officium per totum terrarum orbem dispergi, Ambrosianum vera in Me- 

 diolanensi Ecclesia observari debere. Haec Durandus (1); at utrum revera tale 

 quid factum sit, an fama tantum talis miraculi per piam fraudem diviilgata, non diffi- 

 cile djctu videtur. Dubitari tamen nullo modo potest , quin cantus Ainhrosianus revera 

 per multa secula unice in Mediolanensi Ecclesia servatus fuerit , quod ipse Duran- 

 dus, Mabillonius aliique testati sunt (2); quamquam Gregorii officium ubique 

 a Carol o pervulgatum est. 



§. ^- 

 De popiilo e communi eoncenfu exvluso et Cantus sacri vi'tiis medio aevo. 



Ex lis, quae de cantu Gregoriano ejusque fauloribus annotavimus, perspicere licet, 

 studium Musicae sacrae omnino medio aevo floruisse , et hac re quodammodo fere euro 

 eo in gratiam rediremus , nisi etiam cum dolorc animadverleremus serisim pauliatimque 

 optimas quidem institutiones corruptas esse, hominesque ut soleul , in his quoque aureain 

 mediocritatem non servasse, sed statim a vero scopo delapsos , cantum Ecclesiasticum,, 

 inaniter nimis ornatum , non solum in laudem Divinam , sed etiam exsecrabili superbijft 

 in suum proprium honorem usurpasse. 



Primum quod nobis oecurrit el tristitia afficit, (praesertim quum idem malum adhuc 



in 



( 1 ) Rationale divinorwn ofjiciorum. , L, V. c. a. 



(«} Ci; Gerbertus, de Cant, et Mus. T. I. p. a56 set}.. 



