COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 85 



a oontra alt'am punctuatim eJjFectus," E rcccnlioribus doctissimus nostras C. F. Ruppe 

 harmoniam ita delinivit : > Harmonia ( contrapunclum ) est ars delectandi aures et 

 M sensus excitandi consonanlia variorum sonorum, qui uno eodemque tempore 

 • audiuntur ( 1 )." 



Jam antiqua lis est inter viros doclos, utrum Graecis et Komanis veteribus contra- 

 puuctum notum fuerit, necne. Ante Is. Vossium multi fuerunt , qui omiiino hoc ne- 

 garent , nee vero posteriore quoque tempore non mulli fuerunt , qui dicerent veleres in 

 choris suis symphoniam quidem pluiium vocum inslituisse, sed talem, qualem alternatim 

 canentes efficiant. Vossius vero maxitne talem dementiam, ut ait, indignatur , et mul- 

 ta afFert, quibus satis probare videlur Graecis et Romanis revera conlrapunctum no- 

 strum notum fuisse (2). Sin autem testimonia, quae Vossius collegit, non habere- 

 mus, difficile lamen esset ad fidem , homines omnibus artibus excullos , quales Graeci 

 fuenint, et inprimis Blusicae peritos, rei, quam ipsa natura in omnibus fidibus manifes- 

 tam facit , inscios fuisse. Nonne enim nervo fortiter pulso , cuivis bene audienti auri 

 mnnia tolius harmoniae intervalla audiuntur? Nonne ipsa natura sic perfectissimum con- 

 lrapunctum docet ( 3 ) ? Quae quum ita sint nonne permirum sane fuisset , si veteres 

 artifices illam jucundissimam sonorum symphoniam ignorassent ? Ita videtur sane. Neque 

 tamen , si credamus veteres revera nostram harmoniam cognovisse , atque etiam in Mu- 

 sica adhibuisse, illico exinde sequitur, earn tam perfectam et artificiosam fuisse, quarti 

 hodie est , turn vero etiam postea apud Christianos inprimis , qui semper studebant ut 

 cantus suus simplex esset et gcntili dispar , in usu mansisse. Eodem enim modo , quo 

 multae saepe res imperfectae , tempore obsoletae, ex usu recesserunt, postea tamen auctae 

 et emendatae , denuo quasi inventae et acceptae sunt , eodem modo , inquam , et har- 

 monia a veteribus inventa, postea autem in obscuro posita, vergente medio aevo iterum 

 accepta et in lucem restituta , tanquam nova plane invenlio haberi potuit. Hoc vero 

 certum est contrapuncti , aut potius symphoniae, jam ante tempora Guidonis Are- 

 tini, vestigia inveniri, eamque deinde auctam et perfectam esse pet secula XI, XII, 

 XIII et sequentia. 



In Guidonis scriptis nonnulla harmoniae vestigia, quanquam imperfectae, iiiveniuii- 



tuv. 



(i) De Harmony toct is de kunst, om door vereeniging van onderscheidene geliiiden, welke 

 men te gelijk en op betzelfde oogenblik laat hooren, het gehoor te slreelen, aandoeningen op te 

 wrekken en te trefien. Theorie der Hedend. Muz. D. II, p. 83. L. van Bee th oven hauc definitio- 

 neni dedit contrapuncti: Es heiszt : Punct gegen Fund, weil solche Zeichen von unsern Vot-dllern, 

 sonderUch im Chond-Gesange, statt denen heut zu Tags uMichen NtrtOi gebraucht warden; folglibk 

 Punct gegen Punct, Note gegen Note; in Lateinischtr Sprache: punctum contra piaiclum , noia 

 eonira notatn, Cf. B e e I h o v e n s 5<u(/!e« etc. p. 78, 



(a) De Poemat, Cant, etc, p. 61 et 8i». (3) Cf. Ruppe 1. 1, p. 84, ' 



£ 2 



