RESPONSIO AD QUAES TIONEM JURIDICAM. 23 



dimendi actum non allendamus, tamen ex constitutione , quam ea de re ftictam esse, 

 JGtus ail in I. 12, §.8. B. h. tit., redemlor in redemtum servura acci'jirit. .jus. domini. 

 .Conslitutionis menlem vidctur exposuisse in J. praeced. , nisi malis, ipsam constitulionem 

 ea conlineri, quae opinio patronis non caret, ncque a veri specie abhorret. Quicquid 

 .sit, redemtor per earn acquisivit dominium in servum. Potest opponi , non tamen se- 

 cundum leges domino pristino aufem jus suum in servum. Gonsenlio ; verum attenden- 

 dum ad redemtionis naluram, quae haec est, uli jam vidimus, ut redeundi facultatem 

 praebcat , non vero immutet jus posllinainii ; quo facto apparebit , servum istum manere 

 .redemtoris, sed posse tunc ad jjriorcm dominum reverti, si vinculum, quo erga ilium 

 tencalur, ab hocce solutum sit, aut oblato lutro , aut quocumque alio modo. Talis 

 constitutio neque iniqua est servo , qui semper servire debet , sire domino , quem ante 

 caplivilatem habuit , sive redemtori, quique adeo nullum inde damnum patitur; ncque 

 domino est iniqua, qui quovis tempore servum liberare potest solvendo, cumquc iterum 

 sibi proprium acqulrere. , 



Hisce praemissis,, jam accedcre possumus ad ipsam I, 12, de qua hie agitur, uberius 

 pxponendam. JCtus.sibi hancce quaestionem proponit: Aliquis servum alienum ab hos- 

 tibus redemit , ignorans , ilium fuisse in potestale civis Romani , putansque ilium esse 

 vendentis ; jam quaeritur, an redemtor, talem servum per legitimum tempus possidens, 

 possit dici eum usucepisse, ita ut pristuius dominus servum istum numquam possit recu- 

 perare, ne oblato quidcm pretio? Et ne quis primo obtutu banc quaestionem putaret 

 inanem , quasi hoc sine uUo dubio ila procedat, JGlus docere voluit, non tarn esse in- 

 dubitati jui-is, usucapionem hoc casu locum habere: obstare enim, quod constitutio, 

 quae de redemtis lata est , eum interim facit servum redimentis , quodque non possum 

 censcri usucapere id, quod raeum est (certa enim regula est, quod alicujus est, id am- 

 plius ejus fieri non posse); uude sequitur, pristinum dominum, quocumque tempore ve- 

 lit, posse redimenti lulrum praestare et sic recuperare servym, eliamsi redemtor eum per 

 longissimum tempus possedcrit,: non ergo videtur usucapio rhie locum obtinere posse. 

 Attamen (nam nunc demum respohdemus ad quaestionem propositam ) , quum constitu- 

 tio unice intenta fuit redimentium commodis, neque ullo modo eorum causam delerio- 

 rem reddere voluit , ita fieret contra hujus conslitutionis mentem , si perimerelur jus bo- 

 nae fidei emtoris vetussimum (2) (ila a Tryphonino vocalur usucapiq, quia jam san- 

 cita fuit legibus.XII Tabularum,''ubi nominalur usus auctorilas (3)). Idcirco, trans- 

 ado tempore Icgitimo, quod ad usucapiendum requirebatur , nisi constiltilio ilia servum 

 proprium fccisset redemtoris, tamen recte dicetur dominus non amplius posse servum 



liuac 



(a) Vocabuliim vetustissimum abest in Haloandrl ejilione : perperam, 

 (J) Yid, Gothofredus rtrffaJuiim ri. 



