RESPONSIO Ab QUAESTIONEM JURIDICAM. ^ 



lent, a domiuo libertatem consequi (6). Alterum argumentum in eo versalur, quod 

 TCteri jure, si quis bona fide eniisset servum ab eo, qui eum, sciens alicnum esse, re^ 

 demisset , tunc bona fide emptor posset usucapere et manumitlere , ita ut is , qui domi- 

 nus fuerat ante servi captivilatem, jus suum amitteret. Subtiliter dispulavit Tryphoni- 

 aua: ejus tamen argumenlis aliud adjungi posse puto, quod in eo positum esse vole, 

 quod , si redemtor per Icgilimum lempus servum possedeiil , eumque hoc modo usucei 

 perit, antequam dominus lutrum solvent pro ejus recuperatione , tunc quidem omne jus 

 domini in servum suum evanescit , neque offerre potest prelium , sed servus tunc imice 

 in potestatc usucapientis est : unde sequitur, servum , si ab hocce manumittatur , nequa> 

 quam posse redire ad eum, qui jam dominus esse desierat. Quapropter talis manumis- 

 ■us liber erit et redemloris libertus. Hue rcferri potest I. 27. If- eodem , ubi ponitur la- 

 ♦rones Cnjo eripuisse servum ; hunc postea pervenire ad Germanos vel alios quoscumque 

 bosies, hisce vero devictis a Romanis, recuperari. Jam Labeo, Ofilius, Trebatius ne- 

 gant , posse eum usucapi ab emptore , quia , ut ait Javolenus , verum essel eum subrep- 

 tum esse , nee quod hostium fuisset , aut postliminio rediisset , ei rei impedimento esse ; 

 id est, servum postliminio redigi in eundem statum, quo fuerat ante captivitatem : anlq 

 captivitatem autem fuit a latronibus suixeptus, et talem usucapi vetant leges XII tabui 

 larum , vetat praeterea lex Atinia , quae usucapiouem indistincte prohibet omnium reruiq 

 fiirtivarum , quarum vitium nondum purgatiim est. Rem furtivam nee a bona fide emp- 

 tore usucapi posse, discimus ex §. 3. Inslitt._ rfe Usucap,, desumla ex Gaji Commen- 

 tarns, II. 49. 



la seq. §. Tryphoninus nobis auctor est, eum, qui in statulum tempus vel conditio- 

 nem libertatem acquireret, si captus sit ab hoste , posteaque redemtus , antequam con- 

 ditio ilia impleta sit , vel tempus illud venerit , perinde manere statuliberum , atque ser- 

 vus in tali causa manet servus. Haee necessario derivantur ex postlimiuii et redemtloni* 

 nalura. Verum diflicilior subjungitur quaestio : si nempe liberlate fuit donalus , ea con- 

 ditions, si decern dederit, unde tunc earn pecuniae summam sit soluturus? Primura 

 ■nimadvertendum , statuliberum non habere peculium , nisi ex indulgentia heredis. Est 

 enim , (ut firiibus circumscribamus , ) servus, cui libertas relicta est testamento , vel co- 

 dicillis testamento confirmatis, in tempus vel conditionem, idque directe; — quippe per 

 fideicommissum relinqui non potest. Ex qua definitione apparet, eum ante temporis 

 conditiomsve evenlum revera esse servum heredis ( 7 ) ; quamquam ei nonnulla privilegia 



con* 



(6) In ilia interrogatione pro liher erit legendum esse semper erit conficere licet e response , quott 

 gibi ipse dat JCtus: id fore contra favorcm iibertatis. — Lnriendutianis auctor est A. Faber,^ op. 

 laud. til. de jure personarum; prlnc. 4. illat. 3. f. 



(7) Ad i. I tig. § I. de R J. . quod pendet , non est pro eo , quasi sit" exemplura statnliberorum 

 «i)ert Wisseubach, exercitatio ad h. I, 



D 



