RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 17 



S E C T . I O II. 



OB POSTLTMIHIO , HOH VEaSAHTB IK IIS, QU^E EACTI SVKT. 



5. 1. J)e malrimonio. 



Oi in 1. 8. D. h. t. Paullus (1 ) ait: « Non ul a patre filius, ita uxor a marito jure 

 « postJiminii recuperari potest ; sed turn , quum et voluerit mulicr et adhuc alii post 

 « conslitulum tempus nupta non est ; quod si noluerit , nulla causa probabili inter\ enien- 

 « te, poenis discidii tenebitur;" — id ralione naturali procedit. Captivitas enim est 

 vera servitus : servitus adsimulatur morli , quA omnes dissolvuntur societates , etiam 

 sanctissima ilia , quae individuam vitae consuetudinem complectitur. Neque hac in re 

 prodesse posset postliminii fictio , quippe quae in iis, quae in facto consistunt, nequa- 

 quam admiltilur. Non enim in nuptiis requirilur tantum , ut consensu contrahantur , 

 verum ut continue adsit consensus, eo effectu ut, semel interrupta consensus praesta- 

 lione, ipsum matrimonium dissolulum habeatur (2). 



At, dicat quis: ilia regula , qua postliminium non in ea cadit, quae simt facli, plane 

 falsa est, aut saltem minime convenit cum ipsa postliminii natura, quae fingit, aliquem, 

 ab hostibus captum , postea reducem , numquam captum fuisse ; quod revera facti est. 

 Hanc objectionem , quam statim quisque sibi facit , plane neglexerunt interpretes plerique , 

 attingit tamen Bartolus (:?), qui rem ita dirimil, ut fictiones dicat facta pro infec- 

 tis habere, quoad juris efFectus eos, qui sunt sub juris potestate, non vero quoad re» 

 facti , quae juri non sunt subjectae. 



Si ergo (ut ad Paullum revertamur,) maritus ex captjvitale rediit, non ipso jure et 

 tx causa postliminii uxorem suam recipiet, verum ejus nuptias novo iterum consensu re- 



«ta- 



(i) Ex legis irscripttone, Paullus Uhro III. ad I. Juliam et Papiam , statuit Gotliofredus ad I. Ju« 

 li'am de tnaritandis ordinibus, (in Olton. thes. III. 327.) in 1. Julia ilia actum quoque fuisse de df> 

 Tortii modo et causis. — Vid. et Suet, ia Au^. 34, et cf. omnino Heinecciut ad I, Juliam et Pa- 

 piam-Poppaeam, L. II. c 19. 



(») Cf. I. It. §. 4. et 1. 14. §. I. D. h. tit. 



(3) Ad 1. 10. D. ex quibui causis majont, 



1 8 



