40 CORNELII HENRICI BALDUINI BOOT, 



dispulare vetal insliluti nosiri ratio. Dixisse sufiicial, earn plurimtim in facto consisler*; 

 in quo non procedit postliminii fictio. Necpic magis, captivilate alicjuando intermpta 

 procedil usucapio , quae , licet ipsa sit in jure posita et inter modos referatur acqwirendi 

 juris civilis, nihilominus naturA sua a possessione pcndet, conlinua scilicet ea , et per- 

 ducla per tempus legitimum. Haec de eo, qui per se ipsum possidebat, et in causa erat 

 usucapicndi, dicta sufficiant (14). 



Subjungit Tryphoninus, in 1. 12. §.2. D. de capt. controversiam , Julinnum 

 inter et Marcellum agitatam super quaeslionem , si quis per pcrsonas juri suo subjcc- 

 tas rem possideat , aut si qua poslea peculiari nomine comprehcndanlur , et deinde , an- 

 tcquam per eas usuceperit , in boslium poleslate^ venerit, num illo rasu usucapio ta- 

 men suo tempore impleri possit. Affirmat Julianus, quia eaedem personae in posses- 

 sione remanent; negat vero alter, quoniam nil interest, ulrum quis ipse possedisset rem, 

 an subjecta ei persona; Marcelli causam subtiiiter defendit A. Faber (15), varia 

 profcrens argumenta , quae \ix ipsi Marccllo in mentem venisse videntur. Perhibet capti- 

 ^um desiisse possidcre filium aut servum , qui in civitate remanserunt , et per quos pos- 

 sidebat : inde sequi, etiam desinere possidere res, ab illis retentas; atqui, interrupta 

 possessione , interrumpitur el usucapio. Redux igitur factus , filium ilium aut servum re- 

 cupcrat e fictione: res non recuperat, quia in facto nou admitlitur fictio. At non ar- 

 duum est , Fabrum suis ipsius telis opprimere. Quoad factum^ enim possessio rctinelur 

 per easdem personas , per quas tenebalur ante iilius captivitatem ; quoad jus , fictio post- 

 liminii officii , ut captivus videatur illas personas semper in polestale habuisse. Possiint 

 igitur res per personas juri nostro subjectas, quum in caplivitate dcgimus, retineri, il- 

 ludque tempus , quod usucapioni prodest , continuo currere censelur. Id nimirum obli- 

 net, si personae illae rem jam olim possessam retinuerunt, quae inchoare rei possessionem 

 non possunt, nisi ex causd peculiari, qualem rem turn captivus vel ignorans usucaper* 

 potest, uti diserte a Paullo videmus nolalum , in 1. 29. h. tit., quia ex causa peculiari 

 etiam inscienles usucapere solemus, quod utilitatis causa, ct ex jure singulari introduc- 

 tum , Papinianus ait (16), ne cogerentur domini singulis momentis species .et causas 

 peculiorum inquirere. Neque hoc tantum valeat dictum de servo : sed et filiusfamiJias rei 

 peculiaris possessionem patri ignoranli acqnirit. 



Pergit Paullus ibidem: « et eo modo etiam hereditas , nottdum nato posthumo, avt 

 « no7idum adita, augei-i per servum hereditarium solet j" — quae verba hie ob id 



ip- 



(i4) Quae liuic doctrinae objici soleot, jam refutata viJi a Wisseubachiof DUp. Sg. §. ai, Cf. 

 Fabii Bationatia, ad 1. ig. D. ex qu!bus causis majores. 

 (i5j A. Faber, Jurispiudentia Ju&tinianea, tit. la. princ. 8. illut. 9. 

 (16 J L. 44. §. I. D. <ie acq pass., comparanda cum 1. 44. §. ult. D. de usurp, et usucapionibui. 



