P R A E F A T I O. 



•Jam ab ineunte aetate summo amore Musicae imbulus, et maxime quidem illius arlis 

 pulcherrimae partis , quae in laude divina celcbranda versatur , non parvo profecto gau- 

 dio, ante nonnullos menses, quaestionem ab Ordine Clarissimo Theologorum , in Aca- 

 demia Lugduno-Batava, promulgatam , legi; atque jam statim in mentem venit , 

 ut quaestionis argumentum pauIo accuratius explorarem , videremque num meis viribus 

 ita conveniret , ut cum aliqua prosperi eventus spe ad tractandam eam possem accedere. 

 Nam praeterquam quod mihi valde arridebat , quod in hoc argumento perscrutando et 

 tractando , suavissimae mihique acceptissimae arlis historiam percurrerem , turn vera 

 hoc inprimis gratum videbalur , quod in eodem opere versans , innumera alia vel ad 

 universalem , vel maxime ad E^clesiasticam historiam , et Christianorum cultus antiqui- 

 talem pertinentia , addiscerem , quae certe , nisi hac occasione arrepta , nunquam me 

 cogniturum esse putabam. Hujus rei enim ipsa quaestionis ratio ansam praebet , quip- 

 pe quae ita sese habcat , ut non solum quaeratur , quaenam ad cantum sacrum in Ec- 

 clesia Protestantium hodierna emendandum afferri possint , verum etiam , ut ipsa Ilislo- 

 riu Musicae Sacrae in Ecclesia Christiana ante Reformat ionem docere debeat , num 

 aliquid emendationis hodiernae apud Protestantes rationi cultus divini sacro cantu cele- 

 brandi , accedere possit. Ipsum igitur quaestionis argumentum duplex esse mihi visum 

 est , atque ita institutum , ut prior pars , qua in alteram inlroeundum est , conspcctuni 

 historiae cantus sacri veterum Christianorum exhibere debeat ; et quidem ejusmodi con- 

 speclum , qui omnino ad partis alterius argumcnium accommodatus sit , atque maxime 

 cum ea cohaereat ; ut dcinde ipsa altera pars sponle sua e prima profluaf. Priusquam 



A 2. au- 



