P R A E F A T I 0. 5 



Ambo igitur hacc Gerberti ct Forkeli II. opera mihi viam ostenderunt , qua 

 ipse cantus sacri hisloriam secundum propositum mihi finem tractarem. Attamen eo 

 ii)CkIo hac in re versatus sum, ut, ([uanlum potui, ipse fontcs adiverim, omniaque, quae 

 in aliis scriptoribus invenerim , ad hisloriam mcam complendam , tum ad hoc illudve 

 illustrandum , contulerim. Non parvo tamen damno mihi fuit , quod librorum defectu 

 omnia non legerim , quae revcra opus mcilm adjuvare poluissent; sic v. c. carui cele- 

 berrimo illo de Blusicae Historia opere, cujus auctor est Burney [Getieral Histoi'y 

 of Music, IV Vol. 4".) atquc , ne plures cnumerem, dissertationem de cantu sacro Le 

 Beufii {Traiti histoHque sur le chant Ecclesiastique). Quod sane nemiiii mirum 

 videri potest , si animadvertatur ipsius hujus commentationis argumentum esse tale , ut 

 nulla fere Bibliotheca omnia ei subsidia praebeat. Idem autem et de libris , quos altc- 

 rius partis causa consulere cupivi, dicere cogor. Nam praeter dissertationem Nie- 

 meicri (iiber Dichlkunst und Musik in Verbincfun^ mit tier Religion) , multa alia 

 irustra nancisci conatus sum , ita ut nulla parti alteri subsidia habuerim praeter lauda- 

 tam Forkeli inlroduclionem in Vol. 11°, et inprimis Annotationes Hieronymi van 

 Alp hen, quas egregius ille poela suis Cantatts adjecit , quaequc operi meo , etsi pau- 

 cis verbis conscriptae, non minorem utilitatem praebuerunt, quam longa et docta For- 

 keli introduclio. ^ 



Quod autem ad rationem altinet , qua partem historicam in III. capita divisi , in ea 

 ipsum rerum cursum secutus sum ; quare caput I. de cantu sacro agit , qui in primaeva 

 Ecclesia viguit , usque ad Gregorium Magnum. Tum ab hoc Papa et celebri Mu- 

 sicae faulore et Reformatore Caput II, incipit , et usque ad Guidonem Aretinum 

 procedit , a quo denique , cum Musica ejus ope aliam induisset formam , Cap. III. ini- 

 tium ducit , pergens usque ad sacrorum Instaurationem. In parte altera etiam , ni fal- 

 lor , viam ingrcssus sum , quam ipsa hatura monstravit , ita ut Cap. I. de iis rebus ege- 

 rim , quae unice occasionem Musicae sacrae emendandae praebeanl ; Cap. II. paucis 

 exposuerim de condilione interna Musicae Sacrae cmendanda, ac denique Cap. III. de 

 cnnditione et forma externa Musicae Sacrae nonnulla addiderim. 



In altera hac parte tractanda baud minoribus sane difficultatibus laboravi, quam in 

 priori. Intime enim sensi juveniles meas vires vix pares esse gravissimo illi argumcnto 

 ita tractando, ut quodammodo probari possit; quod ut bene tractaretur, viri doctissi- 

 mi acutissimique meditationem et operam , per multos fortasse continuatam annos, re- 

 quireret. Quare certe manus ab opere retraxisscm , nisi quaestionis ratio ita sese ha« 

 bujsset, ut ipsa viam mihi ostenderet. Nam revera hoc fecit, quum judicium de cantu 

 .sacro emendando ex ipsa historia repetendum fuerit; quo factum est, ut juveni etiam, 

 jMstoiia pro experiealia et raultorum annorum contemplatione utenli, et res ipsa multo 



A3 fa- 



