42 .: G u r L r E L ar I m o, i;,.!;, . 



>Eine feste Burg ist unser Gotl etc. (I). 



M. Lullierus, quanquam in instilutionc Musicae sacrae longe a more Romano-Catho« 

 licorum reoessit , non tamen tam severe sese omnibus institutis opposuit quam alii Rc- 

 formatores. Sic v. c. choros et cantum figuralem in Ecclcsia Reformatorum minime re- 

 pudiavit, seel omnino studuit, ut Musicam sacram pulchriorem redderel. Forkelus in 

 Historia (2), ipsius Lutheri epistolam cxhibet, quam Encomion Musices vocat, 

 eamque dicit in nullis editionibus operum Lutheri reperiri, sed servatam esse in libro' 

 anno 1544 et 1559 Strasburgi edito, Orationes Melanchtonis Latine conscviptas con- 

 linente. Incertum est num Lutherus ipse banc Epistolam Latina lingua scripserit, sed" 

 dicilur Vilcbergae ad templi januas afBxa fuisse, ut omnes eam legerent ; quod si verum 

 est , non credimus auclorem eam tali lingua conscripsisse , quae certo non omnibus 

 nota esset. Jam initio Reformator venerabilis declarat sese non habere laudes satis dig- 

 nas , quibus Musicam extollet ; deinde disputat de Divina Musicae dote avibus concessa » 

 quae tamen uullo modo cum humana voce comparari possit, eujusque pulchritudo om'* 

 nium avium cantum superet. Loquitur porro de utilitate Musicae ejusque vi in animum 

 hominis , additque humanam vocem , arte cultam el expolitam cumque aliis conjunctam , 

 manifestare , quam Divinum donum Creator hominibus Musicam praestiterit. In fine au- 

 tem prae omnibus juvenes adliortatur, ut Divinae illi arli sludeant et caveant ne pra- 

 vis cantilenis Musicam dedecorent. Scripla est haec Epistola Vitebergae an. 1538. Ex 

 aliis etiam Lutheri operifaus liquet eum quam maxime Musicam figuralem amasse, quae- 

 iudicio ejus omnem aliam Musicam pulchritudine superet ; ipse quoque curavit , ut pueris 

 cantilenae darentur, quae 4 vocibus compositae essent, ut habercnt, quo voci doclrinae- 

 que Musicae sluderent et religionem virtutesque addiscerent (3). 



Jam anno 1526 Oe col ampadius ejusque sectatores in Ecclesia Basileae communf 

 concentu psalmos et alia carmiiia vernacula lixigua canere coe])erunt , quanquam civi- 

 tatis magistralus Papalium suasu hoc prohibere conatus est. At nihilominus sensim paul- 

 latimque in canlu per totam Helvetiam aliasque etiam regiones palrii sermonis usus re- 

 ccptus est (4). C arolos t adius vero et Zwinglius initio quidem magno studio 

 omnino sese cantul Ecclesiastico opposuisse dicuntur, adeo ut Ecclesia Turicensis aliqijam- 

 diu cantu sacro caruerit. Zwinglius fertur aliquando Magistralui civitatis libellum 

 obtulisse , quo ut Musica sacra abrogaretur petiit , eundemque canendo recitasse^ Quiim 

 autem rogaretur, quare hoc tam absurde faceret: »veluti" inquit, nabsurdum hoc vi- 

 ideturt ita etiam est cum oratione ad Deum , si cum cantu et 07-ga7io Jiat {5)," Dubi- 



ta- 



(i) Grosheim, Cliron. Vers, etc, p. 3a. ( a ) 1. 1. p. 76. 



(3) Forkel, AU. Ges. T. II, s3. (4) Van Iperen LI. p. 89. 



t5>.G<ri»erlus, rfe Co/rf, T. H. p. »4. b. 



