COMMENTATIO ab QUAESTIOSEM THEOLOGICAM. 50 



Christiaaorum exemplum, in Ecclesiam Proteslantium introducenda tcI emendanda vi- 

 deantur. -^:: .. .'..ol. : 



Tempore Reformalionis , quum omnia fere simpKcitati ' condonarentur , atque apud 

 omiies purgatae religioni faventes , quam vchemchtissimura studium et ardor vigeret , 

 ut hova Ecclesia omnino ab Romano-Gatholica discernerelur, principes Proleslanlium 

 internam atque externam Musicae sacrae conditionem plane mutaverunt; quod autem 

 eJTistnodi lempestatibus fieri solet , ac fortasse necesse est fieri , ut nimirum non ca tan- 

 turn aboleantur, quae jure ac merito abjicienda sint, sed litilissima saepe ^milem sor» 

 teiri patiantur , illud quoque tunc temporis in cantu sacro factum €sse videtur. Cantum 

 •acrum enim , qualis ea tempestate fuit , non emendavemnt aut mod«rati sunt , sed 

 omaino repudiaverunt , quo factum est , ut cum Musica figurali , omnes illae institutio* 

 ncs , quas jam primis Ecclesiae seculis floruisse memoravimus, suWatae sint. Cum or- 

 ganis simul omnia alia instrument a , quae hie illic in usu erant, ex Ecclesia refor- 

 mata expulsa sunt , neque amplius templa vocibus cultioribus cantorum peritorum re- 

 •onare passi sunt. Cantus allerni omniaque ejusmodi , minus simplicia quae videban- 

 tur , sine mora ac discrimine abrogata sunt , nullo judicio facto , an non ipsius cultus 

 •acri magno detrimento hoc fieret. Solus M. Lutherus, utin Historia memoravi- 

 mus, leniorem hac in re sese gessit. 



Jam a primis inde temporibus Musicae historia docemur homines deleclatos fuisse 

 Ojusmodi cantibus, in quibus duae vel plures voces sibi invicem responderent. Anti- 

 quissimum autem carmen, quod tali modo cantalum fuisse constat, legimus in sacra 

 Scriptura ^Exod. XV) , ubi M o s i s ejusque sororis M i r j a m hymnus nobis servatus est: 

 Aliis etiam Veteris Foederis locis de cantu altcrno mentio fit , ex quibus patet Israe- 

 litis inprimis hoc canendi genus placuisse ( 1 ). Nee minus Graeci et Romani delectari 

 aolebant talibus canlilenis. Hujus rei testimonia sunt Pindari carmina chorique, qui- 

 bus poetae in Tragoediis et Comoediis singulos actus terminabant , carmina Epithalamia , 

 qualia e. g. apud Catullum rcperiuntur, Horatii carmen Seculare, alia. Ipsoi 

 Apostolos quoque cantus alternos non ignorasse e libro J o a n n i s , Apocalypseos , 

 liquet (2). In Historia cliatn cantus sacri cap. I narravimus, anlipbonam vel cantum 

 alternum, primum in Ecclesia orientali usurpatam, deinde ab Ambrosio in occiden- 

 talem translatam fuisse. Ab co inde tempore perpetuo hoc Musicae genus in Ecclesia 

 Romano-Calholica permansit, uti et hodie quoque in eadem viget. 



Nemo ni fallor, qui aliquando bene compositum et modulatum cantum alternum au- 

 diverit , mirabitur hancce canendi ratiouem tam universe perque omnia tcmpora , et 



om- 



(t) Cf. S. van Til, dicht', zang- en speelkonst , zoo der Ouden ah iijzonder der Hebrein, Het 

 VUUd§. 8. (s)Cf. Cap. V, VII et XIX. 



H 2 



