C 



Erac Terentia mulier baud timidi aut demisfi in- 

 genii , fed anirao clato praedica , ec ut ipfe di- 

 xie, fecundum Plutarchum (i), Cicero, 



,, exsivov (ppovrftuv , ij pfS6aJ$0taff row olxeix- 

 KWJ/ (vel olKtaMuy) ixeivcp". Sed cum iam 

 hoc loco Terentiam verbo mcmoraverimus , ta- 

 cenda non erit vis eius aliarumque foeminarum 

 in ea negotia, quae maximi momenti reipubli- 

 cae Romanac fuerunt, quae exilio Ciceronis 

 anfam praebuerunr. 



Quisquis Romanam historiam legerit, ill! no- 

 tisfimum esc, Clodii odium praecipuam Cicero- 



ni 



de , en het beftuur over de ganfche plegtiglicid 

 hebb6nde , zonder acbterdocht konde hclpen ten 

 ,, iiitvoer brengen , het geen zij heimelijk onder el- 

 kanderen afgefproken hadden. Want het was van 

 groot belang voor Cicero, oni de gemoedercn van 

 het volk , zoo fte-rk hij tnaar kon , eene vrecs 

 5, voor hun gevaar inteboezemen , cm ze des te ge- 

 makkelijker te bewegen tor het goedkeuren van hec 

 befluit , om de zamenzweerders ter uood te bren- 

 gen , dat hij reeds in zijne gedachten gemaakt had". 

 Vid. Middlet. -Lev. van Cic. Tom. I. p. 250 et 251. 

 Fuisfe inter Vestales Tereniiae fororem pacec e Plu- 

 tarch, in Cat. min. pag. 768. ubi lv lt$ (*/ip*<, vestal i- 

 bus fell.} 4>e/3ufc Tfpim'*, kS&fn 74$ %4Xtf#m ^ 



(i) iu Cic. 1. 1. 



