<Mt in animalibns, quod vel ullo modo cum hur 

 mana posfic conferri? Dicant pictores, dicanc 

 ftatuarii. Quam gratus esc virginei pectoris ad- 

 fpectus, vel matris ubera praebentis infant! ! 

 Contra, quam vim produnt,et facrum veludhor- 

 jorem incutiunt in musculofo viro lacertorum to- 

 ri: dorfum in coxas, femora, furasque definens ! 

 quae panes omnes ilabili non tan turn pede nitnrv 

 tur, verum etiam, ec mottuim gratia , cc virium 

 intenfione, tantam admirationem movent, ut nee 

 inrobustisfimo, nee alacerrimo animali quidquam 

 appareac, quod in homine non (it longe prae- 

 (lantius. 



Sed ne pluribtis A. A, H. H. vobis omnibus 

 cognitam^ quamvis forfan, propter confuetndi- 

 nem , minus obfervatam , externam hominis for- 

 mam verbis excollam, accedamus ad propoliti 

 argumcnti demonflrationem. 



Dicat forte quispiam, quid tu tantopere 

 Jaudas hominis peiiectionem? Nascicur homo 

 omnium aniraalium ilupidisfimus , fui ipiius fere 

 ignarus, nullo ad fe tuendum ant confervandmn 

 pracfidio initructus: bruta vero mox, postquam 

 in lucem prodierunt, fefe movenc, ambulant, 

 victum fibi quaerunt, imo ad propa- 



gai> 



