C 34* ) 



cjispofkione, fed in cafu exceptions in eadcm 

 ilia lege menioratae, Praeterea exceptio il- 

 ia, quae pertinet ad regni commune bonum* 

 fads vaga esc, atque indefinita, ut facile hac in 

 re ipfi forte Angli non femper fibi fads conftice- 

 rint, Imo fuerunt, qui Anglos >ideo carpcrent, 

 quod cives ipfi fuos eo excicaverinc , ut patria 

 exirent. Existimaba.nc , oportuisfe potitis, ut 

 earn migrationem prudencer legibus impedivisfent, 

 ne civibus Anglia exhauriretur CO- 



De legibus Franclcls more fuo multus est 

 de Real. Andquitus liberum crat civibus, 

 quandocunque lubebat, in alias regiones fe con- 

 'ferre , ibique habitare , rclicca antiqua parria. 

 Primus vero Ludovicus XIV. Edicto 13 Aug. 

 1669 capitis bonorumque poenam ilatuit, fi 

 quis Francus, venia ab ipfo non impetrata, 

 Franciam relinqueret, animo non revertendi(2^). 

 Idem dein Edicto meniis Octobris 1685 peculi- 

 arem legem tulit , de omni migrandi facilitate 

 iis adimenda , qui novis facrorum formulis, quae 

 post reformationem prodieranf, adhaerebant(3). 



Me- 



(1) F i 1 a n g i e r i , fc. de la legist. Tom. I. p. 58. 



(2) Bynkersh. Q. I. Publ. I. c. 22. cuius Edfc- 

 ti dispofitiones exhibet Merlin, repertoire univerfeL 

 voce Emigration i. 



(3) De R^al, Op. 1. Tom. IV. p. 543- 



