C 349 ) 



patria terra. Scdquod fupra de Romano impede 

 obfervavimus, idem racione patriae nostrae illo 

 tempore valet. Erenim ea tune illius ratio erat, 

 ut urbes et civitates fua fibi propria iura habe- 

 rent, et peculiarem adeo quail patriam conftt- 

 tuerent fingulae. Sic altera civitas ratione ahe* 

 rius quafi excera quaedam regfo confiderari po- 

 terat. Et hacc fuit causfa > cur nonnulla de hac 

 etiam re dicenda viderentur. 



Qiiodll quaeratur de migrandi facilitate ex 

 patria nostra in peregrinas regiones : 5 , In Bel* 

 gio certe foederato non esc lex, quae impe- 

 diat, quominus liceat in alterius principis im* 

 perium tranfire, iino et mill care licet fub priri- 

 oipe illo, qui patriae riovae praeest(i). In Bel- 

 gar um itaque finibus nemo invitus manet (2)*" 

 Hodieque , fecundum leges illas, quas etiam mine 

 cum Francis communes habemus , libera apud 

 nos quoque est discedendi e patria facultas (3). 



De praecipuis causfis impeditae il- 

 lius libertatis* 



E multis , qitae ad causfas hasce referri pos- 

 funt, praecipua tantum quaedam exponemus. 

 Nonnunquam prohibitae migrations nulla 



po- 



(1) Bytikersh. Q. I. Publ. I. c. 22. 



(2) Pest el, Comm. de Rep. Bat. 82. 



(3) Art. 17. feet. 3. Cod. Civ. fupra cit. 



