( 398 ) 



nomine laudandus merito est eruditorum nostri 

 aevi fenfus, humanicaci amplificandae perquam 

 favcns. 



Fateor denuo, earn esfe quandoque in quibus- 

 dam degenerem cukioris ingenii vim, qua fefe 

 cxacuant in cudendis artificiis nefandis, fubtiii- 

 tate arguta fallentibus , nee iis tueri erubescanc , 

 nunc opiniones male fanas, erroresve periculp- 

 rum baud immunes, nunc denuo ambiguos fa- 

 lacis ingenii lufus, arguciasve finiltras fpecio- 

 fo incegritatis praetexcu prolatas, limpidam ve- 

 ritatem obnubilandi , indecorum in dicris , ani- 

 mique fenfu, condecorandi , officii, legisque 

 effata, quin ec ipfa religionis facra, eludendi* 

 Non defunc illi , fi diis placet, mire culti, 

 verfipelli acumine mire famofi. Nee defunt, 

 qui dedignentur fastidiofe, in isto verfutiloquo 

 ingenii habitu, probrofum, ingenuae culturae 

 abufum, atque, in ista artificiofa animi perver- 

 ficate, baud ambiguum probae culcurae defec- 

 tum. 



''Ea est optimarum rerum conditio, ut ipfa- 

 rum abufns non posfit non esfe pesilmus. Is- 

 tiusmodi autem aufus id esfe folet infauftum 

 .confequeas, uc.tendac, definatque faepe^ ii non 



in 



