culturae mimine inflati augures, iactitantes ra- 

 tionem ec moralitatem, iactitantes iustitiam et 

 religjonem , iaccicantes fapientiam, morumque 

 probitatem , fidem , animique candorem , castam 

 Jegum et aequi reverentiam , bonique public! 

 curam fanctam, iactitantes aurea ex Hesperi- 

 dirm hortis mala, humanitatisque , felicius, am- 

 pliflcatae, profectus inauditos, nos cenfeds, 

 nunc denique natos , felices ! 



Et , quisille, quern non circumvallent castra 

 dolorum! Quern mihi dabitis, qui non illacry- 

 metur temporum nostrorum iniquitati ! Cuius 

 vitae gaudia non dispellant, hinc domestiCa, il- 

 iinc publica mala! Qui non , flebiles repetendo 

 naenias , ingemifcens accinet Lyrico : 



Damnofa quid non imminult dies ! 

 Act as parent um -> pelor avis, titlit 



Nos nequiores, mox daturos 



, 



Proecnicm vitiofiorcm. 



5 



Haec , haec una demum est rauca civium , 

 haec anhela populorum vox, furdo malorum 

 fenfu excita. Hanc reboat cafa plebeia , inedia 

 presfa, marmoreumque palatium, luxu ambiti- 

 ofo fplendide miferum. 



Hanc 



