C 375 ) 



de temporum felicitate, quid dicam, de eadem, 

 nostra aevi hora amplificata, deque nostri aevi 

 genio, ad meliora nato! Fallor, an proborum 

 optimum a Simonideis non temperec lacrymis * 

 Jacrymis lacrymas urgentibus , infausta' tempo- 

 rum iniquitas , in dies iniquior, Animofisfimo 

 quid fuperesfct, nili lit ingemiscat humanitacis 

 gcnio, lethargo inexpugnabili occupato. 



Et , ii quis, ego profecto! baud diffiteor, 

 obvia esfe neutiquam pauea , pio et aequo fato- 

 rum cenfori merito illacrymanda, durae iniquita- 

 tis plena! obvia esfe, eheu ! nimis multa, in 

 aevi cujcioris dcdecus, in gliscentem eiviuni 

 perniciem, in tetrum regnantium opprobrium, 

 probrofae perverlitatis flagitia , humanitate , ea- 

 que hodie ad tantum culmen ducta, prorfus de- 

 digna, fine piaculo abominanda. 



Et, fi quis, ego acerbo me fentio aifcctuni 

 dolore, tarn denfum adhuc vagare erroruiu , tarn 

 denfum malorum ngmcn, tarn atrain adhuc mo* 

 rari cives , morari populos , qnin Europaeos 9 

 opinionum , temere conceptarum , morumque inr 

 temperacoriim, atque calami tatum , inde manan- 

 tium , nubem ; idque in tamo ingcniorum adeo 

 cxcultorum lumincl 



Ve f 



