( 383 ) 



re, praefentis horaegenium, atque culturae fh- 

 tum i ingenue expendere , ut meum esfe fendo, 

 fie ec inde fapere fludet mea humanitads philo- 

 fophia. 



Eamque non* confundunt horum intempestivi, 

 istorum atrabiliarii , in aevi protervitatem cla- 

 mores, minus adhuc ironicae ludificantium omi- 

 nationes , ac fi obvium nobis occurreret Saturni 

 regnum , quo , fine enfe et milite , pax peren- 

 nac, -cunctique, fine iudice tuti, fine fraudc 

 probi , aurea ista aetas , quae colit fine lege 

 rectum, arva nltro foeta, quercusque fuden- 

 tes roscida mella. 



Quae , in ingenua de humankatis ftacu cont- 

 niencadone, fefe uhro ofFert conc!ufio,nonprae- 

 nunciat cerrestrem nostram progeniem , nectare 

 en ambrofia epufandam, vicaeque elyfiacae puri- 

 - tare beandam: pra-enimciat .hinnanlcatem , eamque, 

 non fine labe, perfeccam , fed ulterius, fed fe- 

 licius, amplificandam Ea vero, quantum am- 

 plificari potest, quamvis terricoh experiatur hu- 

 mana fata, nee erroris, riec vitii immunis, non 

 fine ilrenuo virium exercftio , naturae munera 

 kcturus , non fine intenfo mentis animique 

 robore, fapientiae, virtudsque nobilitate gavi- 



fu- 



