net enim baec rrngrandi libertas ad ea iura, 

 'quibus fi nefcias uti , eorum posfesfio con- 

 fervata magis nocet, quam prodest" (i). Spon- 

 te hinc etiam fequitur, non iniuste agere prin- 

 cipem , qui migrationem e patria ita coarctat , 

 ut migrans modicam bonorum partem relinqnere ^ 

 vel pecuniae quamdam fummam folvere coga- 

 tur, eo quidem confilio, uc damnum, quod ex 

 cius discesfu pati poslit civitas, ita refarciatur. 

 Quodfi itaque lex civilis migrandi libertatem co- 

 arctet, vel prorfus adimat, huic legi obfequium 

 praeflare debent cives , quia in earn vel expres- 

 fe,;vel tacice confenferLint (2). 



Patet ex dictis, posfe omnino imperantem itis 

 migrandi e patria coarctare, fi civitatis ratio id 

 flag'tet. Potest tamen aliquando eiusmodi exfis- 

 tere rerum conditio , ut nee civis naturalem 

 migrandi libertatem abdicare, adeoque nee prin- 

 ceps earn civibus adimere posfit. Tune , etiarh- 

 C lex prohibeat, tuto tamen migrare lieebit(3). 

 Etenim, quoties civitas civi non praeftat earn 



tu- 



(1) Cf. Festal, Fund. I. N. J c!t. 



(2) DC R ^ a 1 , Science du Gouv. Tom. IV. p. 547 



(3) Hoc argumentum tractat qnoque d e R 6 a 1 , 

 ^ ? 55 ^- ^ e ^ vereor, ne hie nonnulla eo retu- 



, quae , jure perfecro fjrltem , non Temper abfolucam 

 posfim roigrandi facultatem. 



