< 282 ) 



bat, quae cum effufa lamentatione euis vulnera 

 pstentabac: quo facto, ortis inter plebem ru- 

 woribus, magna populi caterva in foro per noc- 

 tem degjc (i). Sed quum interfectpris Mi* 

 lonis caufa ageretur , ipfa Fulvia ec Clodii fo- 

 crus gemim et fletu fuo magnoptre circumftan- 

 tium animos commoverunt (2); tamoque metu 

 perculfus fuit Cicero, ut ne auderet quideni 

 effari, quae vellet. Jioc mpdo marici necem 

 ulcisci conata est, 



Postea nuptiis Antonio iuncta, in Triumviro- 

 rum profcriptionibus fefe eius indoles atra ex- 

 plicuit. Nam ipfa multos, Romanes quoque 

 cives, marito fuo faepius vix yel neqnaquam 

 cognitos, necari curavit (3). Silentio eius 

 in Ciceronis cadavere crudelitatem obtegere 

 malim ("4). Alia etiam occafione more^ 

 eius perfpici potuerunt; quippe cum Triumviri, 

 pecunia, licet iam opibus foedisfimo modo CIH 



niu- 



CO Vid. Ascon. Paed. in Arg. Orat. pro. Mil. Cf. 

 Appiao. Bell. Civ. Lib. II. pag. 43P 



(2; Vid. Ascon. Paed. 1. I. fub fin. arg. 



(3) Vid. Dio, Casf. Lib XLV1I. cap. 8. pag. 49 (J, 



C4) Vid. Dip Casf. 1. 1. cap. 1. pag. 497. Fulvia 

 certe Ciceronis morti multum conduxit , Antonium- 

 qie (fi aliter infligatione opus esfet) inftigavic. Scd 

 et alia Antonii in Ciceronera invidiae caufa fuir, quae 

 a foemina repetenda esu Vid. Plut. ia Ane. ink. 



