verfus Italiam fefe converfit (i) atque, Fulvia 

 obviam habita, cum ea collucutus est (2) ec arma 

 Caefari imulit. Mortua autera breve post uxo^ 

 re, pacem ftatim cum Caefare fecit (3): quippe 

 Octavianus fe in Antonio nihil culpandum ha- 

 bere, fed Fulviam beJlum movisfe, profiteba- 

 tur, 



Tan turn igitur unius foeminae Romanae vis 

 potuii , immo dicam trium foeminarum : quis 

 cnira Cleopatram excipiat vel quis de Glaphyra 

 non cogitet? Verum fi in Fulvia, cui nihil mu- 

 liebre praeter corpus (4), virtus haefisfet, Ro- 

 mani infelices illam laudibus in coeium certetulis* 

 fent, quippe quidem ingenium eius aptum erat> 

 quo mala mnlra in civitate fan a ret. 



Defuncta Fulvia paceque inter Caefarem et 

 Antonium compofita, temp us iam aderat, quo 

 Octavia, [ilia diverfae plane indolis matrona, pro- 

 diret. Habebac hanc Caefar fororem natu inaio- 

 rem ("5), Marcelli vidrram egregiam, quam ct 

 maximi ob virtutcs faciebat et fraterno amore 



ama- 



O) PKnnrcli. I. !. 



(2) Cf. Dio 1. 1. Tub. fin. p. 546. add. Appian. 

 Bel!. Civ. Lib. V. p. 701. 



Cf. Appian, 1. 1. p. 706. 



Ita Veil. Par. Hist. Rom. II. 74. 3. 

 (5) Vid. Plutarch, in Ant, pag. 9-9- 



