( 105 ) 



deze werking, de herfenen; veroorzaakt dofheid en 

 ftompe pijn in het hoofd. Het werkt vooral prikkelend 

 op het klierftelfel , de klieren der mondholte , maag , le- 

 ver , op de alvleeschklier ; en vermeerdert in deze de affchei- 

 ding van vochten. Desgelijks vermeerdert zij den toe- 

 vloed des bloeds naar de luchtpi.jp en de longen en 

 verplaatst dezen in eenen ontftekingachtigen of wezenlijk 

 ontftokenen toeftand $ ja , zelfs fchijnt zich deze werking 

 tot het flijmvlies der neusgaten uit te ftrekken , van waar 

 door verdere werking (fecundair) vermeerderde flijmaf- 

 fcheiding in de luchtpijps takken en den neus het gevolg 

 is. Bij een hoogen graad of langeren duur van derzelver 

 werking verhoogt zij , op gelijke wijze , de werkzaam- 

 heid der pis- en teeldeelen. De gewone giften der lodi- 

 netinctuur zijn , volgens joerg ,4,6,8 druppels alle 

 24 of 48 uren, met een weinig water vermengd. 



Orfila heeft het Iodium bij zichzelven, bij honden 

 en bij konijnen aangewend , en befluit uit zijne proefne- 

 mingen , dat het Iodium tot de bijtende vergiften be- 

 hoort , en dat het, in kleine giften genomen , prikkelend 

 en braakverwekkend werkt. — Bij dieren nam hij echter 

 deeds te groote giften , om daaruit goede gevolgen te 

 kunnen afleiden. Hij zelf heeft zonder nadeel pro dosi 

 gr. 11 — iv genomen; nadat hij echter 6 greinen gebezigd 

 had , befpeurde hij hitte en toefnoering van den slokdarm , 

 walging, braakachtigheid , fpeekfelvloed , buikpijn ; wel- 

 ke verfchijnfelen echter na een verzachtend klisteer ge- 

 heel verdwenen (-y). 



Hoffmann , ficinus en seiler hebben 00k de wer- 

 king 



O) Toxicologic ueberfetzt vo^ hermbstedt. II Theil. f. 288— 294. 



G 5 





