C 12 ) 



taal, die dadelijk ontvlammen. Het vloeibare zwavelige 

 zuur ontleedt het kelpftoffige zuur, terwijl de Iodine , 

 onder de gedaante van een bruin poeder, nedervalt. De 

 kolenftof fchijnt op dit zuur niet te werken. Honderd 

 grein zuurs bevatten naar sementini 24 grein Iodine , 

 zonder het vermoedelijke verlies te rekenen. 



2°, Kelpflofzuur , Violctflofzuur , lodtnzuur (aci- 

 dum iodicuni) , dat door gay lussac in 18 14 ontdekt 

 en door davy het eerst zuiver daargefteld is , vertoont 

 zich als een vast wit ligchaam, van een' onaangenamen , 

 zamentrekkenden , zuren fmaak , zonder geur , het verwt 

 de plantenkleuren rood en vernietigt dezelve ; drooge lucht 

 heeft geenen invloed op hetzelve, maar het verloopt in 

 eene vochtige en lost zich gemakkelijk in water op. Het 

 is zwaarder dan zwavelzuur en bij 200 gaat het tot 

 Iodium en zuurftof over. Met brandbare ligchamen 

 vormt het een gemakkelijk ontplofbaar mengfel; in den 

 vloeibaren toeftand oxydeert het de meeste metalen. On- 

 volkomene zuren ontnemen aan dit zuur de zuurftof; 

 met volkomene vormt het kristalachtige , vaste zelfftan- 

 digheden. Met ammoniak vormt het een ontplofbaar 

 zout. De beftanddeelen zijn naar gay lussac: (f) 



1 atom, kelpftof. 1566,7= 7538 kelpftof damp 1 vol. 



5 zuurftof. 500,0= 24,2 zuurftofgaz 2,5vol. 



1 atom, kelpftofzuur 2066,7=100,0 koolftofzure damp 3,5 vol. 



De 



(f) Henry, Journal de Pharmacie 1822. Fevr. Trommsdorff's 

 Neues Journal der Pharmacie. Leipz. 1822. St. 1 en 2. Knispel, 

 Diss, de Iodio. Berolini 1822. Brouwer starck , Spec. tned. inaug. 

 de Iodio. L. B. 1823. Orfila, filemcns de Chemie. Tom. I. p. 

 212. 239. 



