( 16 ) 



3°. Zwavelkelpftof (Joduretum fulphuris} is eene ver- 

 menging van iode- en zwaveldampen , die , vereenigd 

 zijnde, eene vaste verbinding daarftellen, welke echter 

 niet altijd in dezelfde verhouding plaats heeft. Deze 

 zwaveliodide , Iodezwavel of Iodinezwavel heeft eene 

 gele, grijsachtige of zwavelachtig grijze kleur , is kris- 

 talvormig, met ftralen, metaalachtig, glinfterend als zwa- 

 velfpiesglans , in water ten deele oplosbaar , dat goud- 

 geel gekleurd wordt , het maakt het lakmoespapier rood , 

 is bij nagenoeg 6o° fmeltbaar, en in hoogere tempera- 

 tuur ontbindbaar, terwijl het in een Iodureet overgaat. 

 Het verwt de huid geel als Iodine en bezit eenen fcher- 

 pen fmaak. (/) 



4°. Meer dan het voorgaande bezigt men de verbin- 

 ding der Iodine met zwavelfpiesglans. Zwaveljodfpies- 

 glans (Sulfojoduretutn anlimoniiy Deze verbinding ge- 

 fchiedt , wanneer men drooge Iodine met zwavelfpies- 

 glans bij eene zachte warmte fublimeert. Dit fublimaat 

 is glinfterend doorzigtig, hoogrood van kleur, prisma- 

 tisch, bijtend, onaangenaam van fmaak en reuk. Bij 

 fterke hitte wordt het ontbonden , zoo ook door water , 



fal- 

 si* der gef. Heilk. Band XXIII. Heft. I. f. 180—185. Brandes 

 Archiv. Band III. f. 381. Band IV. f. 305. Band XVI. f. 103. 

 Berliner Jahrbuch 1822, Band XXIV. 1824. Band XXVII. Abth. 1. 

 f. 16. Geiger's Magazin, Band IX. f. 143, 295. Band XIV. f. 15. 

 HSnle, Magazin, Band I. f. 303. Band II. f. 174. Buchner's 

 Repertorium. Band XIV. Heft 3. f. 409—424. Froriep's Notizen. 

 Band XXVIII. 1830. N°. 586. f. 218. 



(/) Buchner's Grundrisf der Chemie, Band I. f. 225. V. L. 

 brera, Saggio clinico sulV Iodio e sidle diferenti sue combina- 

 zioni et praeparazioni farmaceutiche etc. Estratto del Prospetto 

 clinico dair Anno Scolastico. 1820—21. Padova 182*. 



