( 251 ) 



ken. Tot elke kon ik 2§ oncen gebruiken. Blj elke der 

 genoemde handelwijzen verhield de wortel zich op gelijke 

 wijze en leverde zij , wat bet wezenlijke aangaat , dezelfde 

 verfchijnfelen op (uitgenomen wat betreft de hoeveelheid 

 der verkregene Emetine) 9 als bij de bruine Ipecacuanha , 

 zoodat mijne methoden ook hier bleken goed te ztjn. De 

 opgeleverde Emetine bedroeg , volgens mijne eerfte me- 

 thode, 4i grein, volgens de tweede 4 grein, en volgens 

 die van geiger 3^ grein. 



Van de Ipecacuanha alba lignofa (van So lea Ipeca- 

 cuanha*) had ik ilechts twee oncen ter mijner befchik- 

 king. Om deze niet te zeer te verdeelen , en daardoor 

 de uitkomst onzekerder te maken , behandelde ik dezelve 

 maar op tweeerlei wijze , de eerfte helft volgens mijne 

 eerfte methode, de andere volgens die van geiger. De 

 eerstgenoemde leverde mij i£ grein, de Iaatfte $ grein 

 minder, op. 



Van die witte Ipecacuanha , welke in Hamburg on- 

 der dezen naam was voorgekomen, en waarvan de af- 

 beelding zoo even is aangehaald , konde ik , tot mijne 

 fpijt, niet meer dan maar twee drachmen gebruiken. 

 Hoezeer het bij zulke kleine hoeveelheden , in onderzoe- 

 kingen van dezen aard , onvermijdelijk is iets te verlie- 

 zen, zoo gelukte het mij evenwel, bij het opvolgen mij- 

 ner eerfte handelwijze , ten naastenbij | grein Emetine 

 uit dezen wortel af te fcheiden. 



De weinige ftukken van den naamloozen wortel , dien 

 ik uit echte Ipecacuanha had uitgezocht, en boven be- 

 fchreven heb, laten , ! wel is waar , alleen een microche- 

 misch onderzoek toe; doch , niet geheel vreemd in het 

 bchandelen van zulke kleine hoevceliicden , bij feheikun- 



dige 



