( 227 ) 



dampt, het overblijvend gedeelte in water opgelost en 

 gefiltreerd , en dcze oplosfing vervolgens op de na te 

 meldene wijze verder behandeld. 



Koolflofzure kalk, met welken , in de eerfte plaats , 

 eene proef werd genomen, en eveneens de zuivere kalk, 

 als hydraat gebruikt, bleken tot dit einde onbruikbaar te 

 zijn. Werd het zich bovenop bevindende vocht, bijna 

 tot droogwordens toe, uitgedampt, vervolgens wefir wa- 

 ter daarbij gevoegd , gefiltreerd , en de kalk met een wei- 

 nig water uitgetrokken , zoo bleef zij ongekleurd ach- 

 ter, maar ook zonder dat er Emetine met haar bezon- 

 ken was. 



Eene betere uitkomst liet zich van de kleiaarde ver- 

 wachten , uit hoofde van hare bekende eigenfchap , om 

 vele kleurftoffen te binden. Zij werd in een' versch 

 negrgeploften , nog vochtigen , toeftand met het vocht 

 gekookt. Cm evenwel zoo veel mogelijk hieraan zijne 

 kleur te benemen, werd er eene groote menigte aarde 

 vereischt , en evenwel had het vocht nog eene bruinach- 

 tige kleur. De kleiaarde werd uitgeperst, met alcohol 

 vermengd , hiermede heet gemaakt , en op het filtrum 

 gebragt. Hetgeen hier doorliep , was helder wijnkleurig , 

 en leverde, na de uitdamping, eene bruine Emetine op, 

 en wel maar een klein gedeelte ; het grootfte deel van 

 deze was nog in het van de kleiaarde afgezonderd vocht 

 bevat en werd daaruit, door magnefia en alcohol , insge- 

 lijks nog bruin van kleur, afgefcheiden. 



Hetzelfde had plaats, wanneer eene oplosfing van 

 aluin, en, in eene andere proef, aztjnzure klei- 

 aarde met het vocht vermengd , en bij de eerstgenoetn- 

 de door koolftofzuren kalk , bij de laatfte door koolftof- 



zure potasch ontleed werd. 



Pa Om 



