e 100 ) 



De zuivere kleiaarde verbindt zich , langs den natten 

 weg , met de loogzouten , die tegen het vuur beftand 

 zijn; hetgeen volkomen regt geeft om te befluiten, dat 

 zij dezelfde verhouding tot den kalk moet hebben. Tot 

 nog toe evenwel is mij dit nog niet aldtis gebleken; men 

 kan althans , ingevolge mijne ondervinding tot nu toe , 

 met deze aarde en den kalk geen product daarftellen , dat 

 in het water hard wordt. 



Van de vveinige filicaten , die meer kleiaarde dan kie- 

 zelaarde bevatten , koos ik voor mijne proefnemingen de 

 Disthine (cyanit), die nit i deel kiezelaarde en i deelen 

 kleiaarde beftaat. Het onder water geplaatfte mengfel 

 van deze delfftof en kalk vond ik, na verloop van 4 

 maanden , nog even zacht als het in het begin was ; ik 

 gaf daarom , na verloop van dezen tijd , de hoop op , 

 om met dit ligchaam een hardwordend product te ver- 

 krijgen. Daar evenwel deszelfs zamenhang 00k de oor- 

 zaak van zijn wederlhnd tegen den kalk , langs den nat- 

 ten weg , zijn kon , zoo nam ik het befluit, hetzelve 

 met een weinig kalk in het vuur te behandelen , en dan 

 weder aan de natte cementvorming te onderwerpen. Op 

 5 deelen disthen nam ik 1 deel kalk en liet een zeer 

 fterk' en aanhoudend vuur daarop werken. De masfa 

 kwam tezamengebakken en zeer hard uit het vuur, en 

 Icon flechts met moeite tot een fijn poeder gewreven wor- 

 den. Vijf deelen van dit poeder leverden nu met 1 deel 

 kalk, onder water, een product van middelmatige hard- 

 heid op. Hieruit volgt, dat de overmaat van kleiaarde 

 voor de natte cementvorming veeleer eenigzins nadeelig 

 dan voordeelig is. Overigcns komt buitendien deze ver- 

 houding der kiezel- en kleiaarde ten uiterlte -zeldzaara 



voor, 



