C 195 ) 



neemt — kan men gemakkelijk opmaken, welk eene rol 

 het ijzeroxyde in de cement fpeelt , en welk een' invloed 

 het op den hydraulifchen mortel hebben kan. Het ver- 

 mindert namelijk den zamenhang der deeltjes van de kie- 

 zelaarde , even als andere grondftoffen , of boudt haar, 

 om mij zoo uit te drukken, open, zoodat zij voor den 

 kalk, langs den natten weg, toegankelijk wordt. Het 

 mag evenwel eene zekere maat niet te boven gaan, en. 

 niet in zoo groote hoeveelheid voorhanden zijn, als b.v. 

 in de liivrit , die uit 32,2 kiezelaarde, 56,5 ijzeroxy- 

 dule en 11,3 kalk bellaat. Dit filicaat levert , 00k als 

 het gefmolten wordt, geen goed cement op. Hetzelfde 

 geldt van de ijzer-fcorien^ die zeer veel ijzeroxyde be- 

 vatten. Doch diegene, waarin de kiezelaarde de over- 

 hand heeft, zijn zeer goede cementen , vooral , wanneer 

 zij weinig of geen kalk in zich bevatten. Hierbij moet 

 ik herinneren , dat de kiezelaarde zich altijd liever met 

 twee of meer grondftoffen verbindt , dan met eene , en 

 liever nog van eene andere iets opneemt , dan van diege- 

 nen , met welke zij reeds verbonden en tot op een zeker 

 punt verzadigd is. Het is uit dien hoofde niet onver- 

 fchillig, of in het cement met eene bepaalde hoeveelheid 

 kiezelaarde eene zekere hoeveelheid kalk, of, in plaats 

 van deze , een gelijkftaand aandeel ijzeroxyde verbonden 

 is. In het eerfte geval zal de verbinding een minder 

 goed cement opleveren dan in het tweede; waarbij men 

 nogtans de verhouding der hoeveelheid wel behoort in 

 aanmerking te nemen. Wanneer men b. v. voor den kalk 

 Van den wollastonit ijzeroxyde in de plaats (telde, zoo 

 zou het een goed cement opleveren. 

 Wanneer ijzeroxyde en kleiaarde tegehjk voorhanden 

 N a . zijn 



