aarde in verbinding brengen. Hier ontftaat derhalve de^ 

 tweeledige vraag : hoe verhoudt zich de kalk tot de 

 bitteraarde-bevattende filicaten, en hoe de bitteraarde be- 

 vattende kalk tot de filicaten in het algemeen? 



De bitteraarde bevattende filicaten verzetteden zich op 

 het allerhardnekkigfte tegen den kalk , langs den natten 

 vveg , en de fijnfle poeders van diopfid ', iremolit , talk 

 en fpekfieen verkregen met dezelve , in het water , niet 

 den minften zamenhang, noch \66r noch ni de gloeijing. 

 Hieruit maakte ik het befluit op, dat de kalk daarom op 

 deze ligchamen geene werking kon uitoefenen, omdat 

 de bitteraarde met de kiezelaarde te na verwant en te 

 innig verbonden was, Ondertusfchen gaf ik evenwel de 

 hoop niet op , dezen band , om mij zoo uit te drukken , 

 door een hevig vuur losfer te maken , en op deze wijze 

 aan den kalk toegang te verfchaffen. Dit gelukte mij ook 

 werkelijk met den fpekfieen, dien ik aan de vlam van 

 eene zoo fterke hitte blootftelde , als ik flechts in ftaat 

 was voort te brengen. Hij werd nu gefchikt tot een 

 goed cement ; hetgeen des te merkwaardiger is , daar hij 

 door het branden zulk een' graad van hardheid had ver- 

 kregen , dat hij, met het ftaal, levendige vonken gaf. (*) 

 Ook de gefmoltene tremolit, die behalve bitteraarde ook 

 kalk bevat, bleek mij geheel ilecht te zijn. Eene mer- 

 kelijk betere uitkomst heeft de gefmoltene hoornblende 



op- 



(*) Hardheid en fcheikundige zamenhang houden niet altijd gelij- 

 ken gang, en moeten derhalve goed onderfcheiden worden. Ik heb 

 ftukken van oude glas-fintels gezicn, die bijna zoo hard waren als 

 vuurfteen , en evenwel aan de zuren , zelfs aan de plantaardige , geen 

 tegenitand boden, j 



