C 200 ) 



bitteraarde bevattende filicaten boden aan denzelven een* 

 even hardnekkigen tegenftand als aan de laatstgenoemde. 



Die filicaten , welke een loogzout , kali , foda of lithion 

 bevatten , vertoonen , behalve dat zij , wanneer zij be- 

 hoorlijk in zamenhang verminderd zijn , in het algemeen 

 goede cementen opleveren , nog eene bijzondere , zeer 

 aanmerkelijke eigenfchap bij de natte cementatie. Wanneer 

 namelijk zoodanig filicaat aan deze bewerking onderwor- 

 pen wordt , zoo wordt een niet onaanzienlijk gedeelte 

 des loogzouts door den kalk allengs afgefcheiden en gaat 

 in het water over. De gebrande dolomiet vertoont zich 

 daarbij nog veel werkzamer, dan de zuivere kalk. Deze, 

 in vele opzigten belangrijke, daadzaak levert ook nog 

 een ontegenzeggelijk bewijs op, dat de kalk het vermo- 

 gen bezit , langs den natten weg , fcheikundig op de 

 filicaten te vverken. Het loogzout komt niet in de eerfte 

 dagen, maar altijd eerst na eenige weken te voorfchijn. 

 In 't begin vormt zich , even als bij elke andere proef , 

 op de oppervlakte des waters, kalkroom. Indien men 

 dezen , na verloop van eenigen tijd, wegneemt, of in het 

 vocht naar beneden drukt , zoo vertoont hij zich niet we- 

 der, en het vocht blijft evenwel deeds alcalisch reageren ; 

 hetgeen tot een zeker bewijs verftrekt, dat het water 

 reeds een weinig loogzout opgenomen heeft , waarmede 

 zich de kalk in het water niet verdraagt. Het loogzout 

 in het water ' neemt vervolgens Meeds meer en meer 

 toe en doet zich ook zeer duidelijk door den fmaak, 

 en door troebelheid van het kalkwater, kennen. Hoe 

 ver dit evenwel gaat , en of al het loogzout , op 

 deze wijze, uit de filicaten kan worden afgefchei^ 

 den, heb ik nog niet onderzocht* Zooveel is nog r 



tan« 



