VAN ]) E G E O G R A P II I S C II E Dl E N S T IN N. I. 7c) 



vergelijking van twee chronometers is mij gebleken te bedragen 0^,020 

 tot 0%025 en bereikt omtrent het dubbele van de limiet, die ik ge- 

 vonden heb , dat voor mijn gehoor bestaat voor het afzonderlijk hooren 

 van twee tikken. Men kan deze limiet gemakkelijk vinden, wanneer 

 men de coincidentie der tikken van twee chronometers waarneemt, 

 Avaarvan de eene naar middelbaren , de andere naar sterretijd is gere- 

 geld. Onmiddellijk voor en na dat die tikken wezenlijk zamenvallen, 

 kan het oor de twee tikken niet afzonderlijk hooren, zoodat men al- 

 tijd eene reeks van zamenvallende tikken waarneemt. Het midden 

 tusschen de eerste en laatste der schijnbaar zamenvallende tikken 

 Avordt aangeteekend , en het halve aantal tikken bepaalt de limiet van 

 het gehoor. Wanneer ik bij voorbeeld den chronometer Dent 2231, 

 die later naar sterretijd geregeld Avas , met een' der andei'en vergeleek , 

 die allen naar middelbaren tijd liepen , dan duurde de schijnbare 

 coincidentie geAvoonlijk tien , doch met gespannene oplettendheid v^^aar- 

 nemende, toch minstens acht sekonden, zoodat voor mijn oor hoor- 

 baar bleek. te zijn het verschil tusschen 51/2 of 41/2 sekonden sterre- 

 tijd en middelbaren tijd d. i. 0^,015 of 0^,012. 



Men kan het overcompleet aantal der vergelijkingen, des verkie- 

 zende, doen dienen om de onderlinge verschillen der chronometers 

 naauwkeuriger te bepalen. Stel bijv. dat men een aantal van vier chro- 

 nometers met elkander vergeleken heeft, nl. de eerste met de drie 

 overigen, de tAveede met de derde en vierde, en eindelijk de derde 

 met de vierde, dan schrijve men de uitkomsten aldus: 



a 



b d 



c e f 



zijnde dus a ^ stand chron. no. 2 



b ^ „ „ 



d = „ „ 



.' — » » 



dan merke men op, dat er voor elk Avillekeurig verschil der chrono- 



